هدايت : موافق آنچه تحقيق اقتضاء مىكند وأهل تحقيق نيز اختيار كردند به معنى ارشاد ودلالت است خواه موصل باشد وخواه غير موصل ، وتفصيلي كه جماعتى داده اند كه اگر متعدي بلام يا إلى باشد به معنى ارشاد وارائه طريق است ، واگر متعدي به دو مفعول باشد به معنى ايصال است ، با اينكه خلاف اعتبار است خلاف استعمال صحيح است ، چه مىتوان گفت در صورت تعدى به دو مفعول متضمن معنى ارائه اسع كه دو مفعول مىگيرد ، وبا إلى ولام مفيد معنى ايصال كه حاجت به يكى از اين دو دارد ، ودر قرآن مجيد است " انا هديناه النجدين " [ 10 البلد 90 ] ومراد صرف ارائه است كه ايصال به طريق شر منتي نيست ، با اينكه شايد مودى به تناقض باشد ، چه وصول به خير وشر اگر مراد در أو واحد است تناقض صريح است ، وهم چنين " ان هذا القرآن يهدى للتي هي أقوم " [ 9 الاسراء 17 ] مراد از أو ايصال نيست بالضرورة . وهدايت گاه به معنى تلويح آيد ، ودر اين صورت بلام متعدي شود وتعذيه به دو مفعول يا به إلى ، گاه به تضمين معنى ارائه وتعريف است ، وگاه به اشراب معنى ايصال وارشاد ، وگاه شود كه هدايت به معنى توفيق - كه تهيه أسباب خير باشد - استعمال شود ومقابل أو اضلال است به معنى خذلان ، ومنه قوله تعالى " ومن يضال الله فلا هادي له " [ 186 الأعراف 7 ] ، وقول الشاعر :