چه تفريع فرمود حمد خلق را بر حسن ثناى جناب نبوي براي حضرت احديت وبلاغ ثنا وكمال حمد به تمام معرفت وشدت قرب ووفور علم است ، وچون به حسن ثنا از همه أنبياء وساير مخلوقات ممتاز شد بدرجه كمالى رسيد كه مستوجب حمد همه خلق شد ، خاصه كه چون فيض خاص ورحمت مخصوص را بر اتباع خود از أهل ايمان تقسيم فرمود مايه تشكر قومي وموجب تحسر جمعى گشت ، وسبب ظهور مقامات أو در عرصه حشر وعرض أكبر شد ، كافه آفرينش وعموم موجودات طرعا وكره از بزرگى أو مدحت كردند ، وبه جلالت أو نماز آورند . وكلهم من رسول الله ملتمس * غرفا من البحر أو رشفا من الديم وتفسير به شفاعت در اخبارهم از اين جهت است كه يكى از مصاديق مقام محمود است ، اگر چه عبارت زيارة جامعه كه مىفرمايد " ولكم المودة الواجبة والدرجات الرفيعة والمقام المحمود والمكان المعلوم عند الله عز وجل والجاه العظيم والشأن الكبير والشفاعة المقبولة " ظاهر در تعدد محمود با شفاعت است ، مگر اينكه بگوئيم در لفظ مقام محمود اعتبار كمالى شده كه شفاعت مضمن در أو است ، ودر ثاني به جهت مزيد تشريف شفاعت مخصوص به ذكر شده ، خاصه كه تصريح به اتصاف به قبول لذتى ديگر در اسماع وطربى جديد در قلوب محتاجان مىفزايد . بالجملة ظاهر فقره اين زيارة وزيارة جامعه مشاركت أئمة عليهم السلام است با پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلم در مقام محمود ، مراد از أو هر چه باشد ، وعمومات اخبار معتمده دلالت دارد بر مشابهت أئمة عليهم السلام با آن جناب در جميع فضائل ، بلى فرقى كه هست در عالم فرق است كه چون حقيقت كمال وذات فضل مقول به تشكيك است . فالنور في النزول والصعود * مشكك مختلف الحدود