ايشان است ودر آن قصيدة در باب أمور متعلقه به عاشورا اشاره به جمى مطالب مذكوره كرده مىگويد : وحلقت في عشر المحرم ما استطال من الشعر * * ونويت صوم نهاره وصيام أيام اخر وليست فيه اجل ثوب للملابس يدخر * * وسهرت في طبخ الحبوب من العشاء إلى السحر وغدوت مكتحلا أصافح من لقيت من البشر ووقفت في وسط الطريق اقص شارب من عبر امر سوم - از وجوه تبرك - التزام به استحباب صوم اين روز است كه اخبار كثيره در فضل أو وضع كرده اند ، وملتزم به صيام اين روزند ، چنانچه در متون وشروح كتب فتاوى واخبار ايشان من غير وجه تصريح به استحاب وتأكد ندب أو كرده اند ، اگر چه در اين باب مناقشه بر طريق ايشان با ايشان دارم كه در آخر مبحث مىنويسم انشاء الله ، ودر شعر اين منير اشاره به أو شنيدى وظاهر كذاهب أربعة متطابق بر استحباب وفضيلت أو يند ، وخلافي در مسألة نيست چه راجع به امر أصول است كه عداوت واعراض از أهل بيت باشد وآن قدر مشترك بين طوايف أربعة است واختصاص به طايفه اى دون طايفه ندارد وبايد دانست كه بر مذهب ما نيز اخبار كثيره در استحباب صوم يوم عاشورا وارد شده واخبار ديگر در مذمت أو ومناسب است در اين مقام ماشطرى از اخبار طرفين برنگاريم ووجهي چند در مقام رفع تنافى كه علماى - رضوان الله عليهم - فرموده اند ذكر كنيم ، وآنچه به توفيق ملك علام واستمداد از أهل بيت رسالت عليهم السلام به نظر قاصر مىرسد مذكور بداريم پس مىگوئيم : شيخ قدس سره در ( تهذيب ) سند به أبو همام مىرساند كه از حضرت أبو الحسن