الحاج ميرزا أبي الفضل الطهراني

103

شفاء الصدور في شرح زيارة العاشور ( فارسي )

مگر اينكه أو را بكام در مىكشيد لكن جهنم مأمور است ودر بند است ، وهر آينه چند بار عتو وسر كشى كرد بر خازنان خودش تا جبرئيل بيامد وبه بال خود وى را بزد وساكن شد ، وبدرستى كه أو گريه مىكند بر حسين وندبه مىكند أو را ، وافروخته مىشود بر كشندگان أو ، واگر نبودند آنانى كه از حجت هاى حق سبحانه وتعالى بر پشت زمينند هر آينه زمين شكسته مىشد ، وآنچه بر أو بود سرازير مىكرد ، وزلازل بسيار نمىشود مگر وقت نزديكى قيامت ، وهيچ چشمى واشگى نيست كه أحب باشد نزد خداى تعالى از چشمى كه بگريد وأشك بريزد بر أو ، وهيچ كس نيست كه بگريد بر أو مگر اينكه صله كند فاطمه عليها السلام را ومساعدت مىكند أو را وصله مىكند پيغمبر را وادا مىكند حق ما را ( 1 ) . تا آخر حديث شريف كه در فضايل گريه كننده‌گان است . چهارم - هم در ( كامل الزيارة ) است مسندا كه أبو بصير از حضرت باقر روايت مىكند كه فرمود : گريستند آدميان وجنيان ومرغان ووحشان بر حسين ابن علي عليهما السلام تا أشك ايشان فرو ريخت ( 2 ) . پنجم - هم در آن كتاب سند به حسين بن ثوير مىرساند كه مىگويد من ويونس بن ظبيان ، ومفضل بن عمر ، وأبو سلمه سراج در حضرت أبو عبد الله يعنى صادق آل محمد عليهم السلام نشسته بوديم ويونس از ميانه ما مخصوص به مخاطبه بود ، واز ما بزرگتر بود ، ودر ذيل حديث است كه صادق آل محمد ( ع ) فرمود كه چون أبو عبد الله ( ع ) شهيد شد گريستند بر وآسمانها هفت گانه ، وهر چه در آنها است وزمينهاى هفتگانه ، وهر چه در آن است ، وآنچه ما بين آسمان وزمين است ، وآنچه حركت مىكند در بهشت ودر جهنم از خلق پروردگار ما وهر چه ديده

--> ( 1 ) كامل الزيارات باب 26 بحار الأنوار 45 / 206 رقم 13 . ( 2 ) كامل الزيارات باب 26 ص 79 بحار الأنوار 45 / 205 رقم 8 .