وجه سوم : آنكه زيارة ودعا به تمام اجزاءهما دو دفعه خوانده شود ، يك بار قبل از نماز ، ويك بار بعد از نماز ، واين احتمال در ( بحار ) ( 1 ) مذكور است ، وشايد وجه أو آن باشد كه ايماء بعد از نماز را غير از ايماء سابق اعتبار كرده ، واز حديث استفاده مى شود كه در حال ايماء بايد اين دعا را خواند ، واين اعمال را بجاى آورد . وفساد اين وجه از آنچه در تقريب وجه أول ، ورد وجه ثاني مشروحا تقرير كرده أيم ظاهر مىشود ، چه يقينا اين ايماء همان ايماء سابق است كه بايد قبل از نماز واقع شود ، ودر حال أو بايد اعمال مذكوره ادا شوند . وجه چهارم : اينكه زيارة عاشوراء را بخواند تا " وآل نبيك " آنگاه نماز كند ، وبعد از أو لعن وسلام ودعاى " اللهم خص " ودعاى سجده ودعاء صفوان را بخواند وتقريب اين وجه آن است كه در حديث گفته : " إذا أنت صليت الركعتين بعد أن تومى اليه بالسلام " ومراد از سلام خصوص اين سلام متن زيارة عاشوراء باشد ، و " هذا القول " اشاره باشد به لعن وسلام وساير اجزاء آتيه ، واين وجه نه چندان بعيد است كه بتوان شرح داد ، اگر چه در ( بحار ) ( 2 ) مذكور است چه هيچ قاعده مقتضى اراده خصوص اين زيارة از سلام مذكور واراده لعن وسلام از " هذا القول " نيست ، چه اين تفكيكى است بغايت ركيك .

--> ( 1 ) ج 98 ص 300 ط بيروت . ( 2 ) ج 98 ص 301 ط بيروت .