سيد در فلاح السائل باسندش از حمويه از أبى الحسين ، از أبى خليفه ، از محمد بن كثير ، از شعبه ، از حكم ، از ابن أبي ليلى ، از كعب بن عجزة ، ونيز اين دعا را از تاريخ نيشابور در سرگذشت رجاء بن عبد الرحيم نقل مى كند ، واز آن دو در بحار 85 : 329 آمده است . صدوق در هدايه : 33 اين دعارا آورده ، واز آن در بحار 85 : 330 آمده است . مى گويم : در كتب بسيار استحباب اين دعا ذكر شده ، از اين قبيل است : مجمع البيان 8 : 358 و 362 ، محاسن : 36 ، احتجاج : 274 ، قرب الإسناد : 8 ، امالي صدوق : 345 ، ثواب الأعمال : 148 ، فلاح السائل : 165 ، تفسير عياشي 1 : 68 ، سرائر : 473 ، مصباح المتهجد : 512 . مى گويم : مشهور آنستكه تسبيح حضرت زهرا ( عليها السلام ) در دوجا مستحب است : بعد ازنمازها ، وهنگام خواب . روايات در كيفيت تسبيح آن حضرت در اينكه تحميد بر تسبيح مقدم است يا بالعكس مختلف مى باشد ، وعلماء شيعه وأهل سنت با اتفاقشان در استحباب آن نيز أقوال گوناگونى دارند ، بعضي از أهل سنت برآنند كه اين تسبيح نود ونه عدد مى باشد وابتداء تسبيح سپس تحميد وتكبير مى باشد ، وگروهى بر اين عقيدة اند كه صد عدد است با همين ترتيب ويك تكبير إضافي . علماء شيعه اتفاق دارند كه صد عدد بوده وابتداء آن تكبيرات است ، به خاطر صراحت صحيفة ابن سنان از امام صادق ( عليه السلام ) در ابتداء به آن نمودن ، واختلاف در آنست كه تحميد مقدم بر تسبيح است يا به عكس ، ومشهور كه عمل علماء بر آنست ، تقديم تحميد بر تسبيح است .