تا آنگاه كه صبح روشن از پرده شب برآمد ، وحق نقاب از چهره بركشيد ، زمامدار دين به سخن در آمد ، وفرياد شيطانها خاموش گرديد ، خار نفاق از سر راه برداشته شد ، وگره هاي كفر وتفرقه از هم گشوده گرديد ، ودهانهاى شما به كلمه اخلاص باز شد ، در ميان گروهى كه سپيدرو وشكم به پشت چسبيده بودند . وشما بر كناره پرتگاهى از آتش قرار داشته ، ومانند جرعه اى آب بوده ودر معرض طمع طماعان قرار داشتيد ، همچون آتش زنه اى بوديد كه بلا فاصله خاموش مىگرديديد ، لگد كوب روندگان بوديد ، از آبى مىنوشيديد كه شتران آن را آلوده كرده بودند ، واز پوست درختان بعنوان غذا استفاده مى كرديد ، خوار ومطرود بوديد ، مى ترسيدند كه مردمانى كه در أطراف شما بودند شما را بربايند ، تا خداى تعالى بعد از چنين حالاتى شما را بدست آن حضرت نجات داد ، بعد از آنكه از دست قدرتمندان وگرگهاى عرب وسركشان أهل كتاب ناراحتيها كشيديد . هرگاه آتش جنگ برافروختند خداوند خاموشش نموده ، يا هر هنگام كه شيطان سر برآورد يا اژدهائى از مشركين دهان باز كرد ، پيامبر برادرش را در كأم آن افكند ، وأو تا زماني كه سر آنان را به زمين نمى كوفت وآتش آنها را به آب شمشيرش خاموش نمى كرد ، باز نمى گشت ، فرسوده از تلاش در راه خدا ، كوشيده در امر أو ، نزديك به پيامبر خدا ، سروري از أولياء الهى ، دامن به كمر بسته ، نصيحت گر ، تلاشگر ، وكوشش كننده بود ، ودر راه خدا از ملامت ملامت كننده نمى هراسيد . واين در هنگامه اى بود كه شما در آسايش زندگى مى كرديد ، در مهد امن متنعم بوديد ، ودر انتظار بسر مى برديد تا نارا حتى ها ما را در برگيرد ، وگوش به زنگ اخبار بوديد ، وهنگام كارزار عقب گرد مى كرديد ، وبه هنگام نبرد فرار مى نموديد .