محقر گرديد ، واين زوج صالح از نعمت وجود پسران ودخترانى گرامى چون حسن وحسين ومحسن ، وزينب وأم كلثوم بهره مند شدند . نام اين سه پسر را پيامبر تعيين فرمودند ، وآن دو دخت را زهرا به يادگار دو خواهر از دست رفته خود وبه خاطر محبتهائى كه در كودكى از ايشان ديده بود زينب وأم كلثوم نام نهاد . رحلت پدر بزرگوارش حضرت فاطمه ( عليهما السلام ) به زندگى خود ادامه ميداد ، اما تحولى ديگر در زندگى آن حضرت در شرف وقوع بود ، تحولى كه سر منشأ بسيارى از تحولات زندگى ايشان در آينده بشمار مى آيد ، وآن واقعه رحلت پيامبر مى باشد . زهرا در آن موقع كه رسول خدا در بستر بيمارى قرار داشت پيوسته در كنار أو بود وبه كارها وحوائج وى رسيدگى مى كرد ، چون سايه مرگ بر آن حضرت افتاد فرمود : واي از اندوه وغم ، فاطمه از شنيدن سخن غم آلود پدر در حزنى عميق فرو رفت وبا ناله گفت : واي از اندوه پدر . پيامبر از حال زار فاطمه پريشان شد وبراي آرامش دل رميده دختر خود فرمود : دخترم پس از امروز ديگر براي پدرت غصه مخور . أو به خاطر مى آورد كه پدرش رازگونه به وى فرموده بود : دخترم زمان مرگ تو نيز نزديك است وتو نخستين كسى هستى كه از أهل بيت به من ملحق مى گردد ، ونيز به ياد آورد كه به ايشان بشارت داده بود كه فاطمه جان راضى نيستى سرور زنان عالم باشى . حضرت فاطمه ( عليها السلام ) پس از مرگ پدر ديگر لب به خنده نگشود وآن قدر بگريست كه يكى از شش تن بسيار گريه كننده در تاريخ محسوب گرديد ،