( 47 ) دعاى آن حضرت در روز قيامت براي بر طرف شدن عذاب از دوستانش از امام باقر ( عليه السلام ) روايت شده كه فرمود : حضرت فاطمه ( عليها السلام ) لحظه‌اى در كنار جهنم توقف مى كند - در آن روز در پيشانى هر كس ايمان وكفر أو نقش بسته است - فرمان داده مى شود كه مؤمني كه بسيار گناه كرده را به جهنم بيندازند ، آن حضرت در پيشانى أو محبت ودل بستگى أو را به خاندان پيامبر مى بيند ، ومى گويد : اى پروردگار من واى مولايم ! مرا فاطمه ناميدى ، ودوستدارانم ودوستداران فرزندانم را بوسيلة من از آتش رهانيدى ، ووعده تو حق است وتو خلف وعده نمى كنى . آنگاه خداوند مى فرمايد : اى فاطمه راست گفتى ، من تو را فاطمه ناميدم ، وهر كه تو را دوست داشته باشد واز تو پيروى كند ، وفرزندانت را دوست داشته واز آنان پيروى نمايد ، را از آتش جهنم باز داشته أم ، ووعده من حق است ، ومن خلف وعده نمى كنم - تا آنجا كه فرمايد : - پس روى چهره هر كه ايمان را ديدى ، دست أو را گرفته وداخل بهشت گردان .