كل واحد منهما الولاية من طاغية زمانه . اللهم لا عهد الا عهدك ولا ولاية الا من قبلك ، فوفقني لإقامة دينك واحياء سنة نبيك ، فإنك أنت المولى والنصير ، ونعم المولى أنت ونعم النصير . پروردگارا ! تو مرا از اين كه خود را بدست مرگ بسپارم منع نمودى ، وولايتعهدى را نپذيرم ، اگر از طرف مأمون تهديد به مرگ شده أم واكراه واجبار گرديده أم ، همچنان كه يوسف ودانيال مجبور شدند ، چه اين كه اين دو ولايت را از طرف طاغوت زمانشان پذيرفتند . پروردگارا ! تنها عهد وپيمان تو محكم بوده ، وولايت تنها از طرف تو اعتبار دارد ، پس مرا براي بر پا داشتن دينت وزنده نگاه داشتن سنت پيامبرت موفق گردان ، بدرستى كه تو مولى وياورى ، وتو بهترين مولى وبهترين ياورى . امام اين پيشنهاد را پذيرفت با اين شرط كه : اگر ناچار بايد اين پيشنهاد را بپذيرم مشروط به اين است كه در هيچ امرى از أمور مربوطه از حكومت ، قضاء ، فتوى ، وعزل ونصب شركت ودخالتى نداشته باشم . به عبارت ديگر نبايد با نام من كارهايى صورت گيرد ويا قلمداد شود كه با وجود آن كه من در اين دستگاه حضور دارم آن كارها انجام مىپذيرد ، تصميماتى اجرا مىشود كه من ناظر آنها هستم ، وبنابر اين مورد رضايت ضمني من است ، زيرا امام نمىتوانست مهره اى بي اراده در چنان دستگاهى باشد كه أمور اساسى آن مورد تصويب اسلام نيست . پس از مباحثات وتبادل نظرات مختلف بالآخرة قرار شد مأمون عهدنامه اى مبنى بر تجليل از مقام شايسته امام بنويسد وضمنا آن حضرت را