چرا امام پيشنهاد خلافت را نپذيرفت امام ( عليه السلام ) با اين كه به خوبى از موقعيت ونقش رهبر آگاه بوده ، ومىدانست كه يك رهبر چه تأثير عميق وهمه جانبه اى در طريق اصلاح يا افساد جامعه دارد ، وچگونه همه نيروها وانديشه هاى افراد وجامعه با يك رهبرى شايسته براي اصلاحات بسيج مىشوند ، وبا وجود رهبرى فاسد وخودكامه همه چيز ، حتى كارهائى كه ظاهرا كار شايسته معرفى شده اند ، در راه بيشتر غافل نگاهداشتن ، مىتوانند مؤثر بوده ورجحان عادى خود را هم از دست مىدهند ، با همه اينها امام ، امام بر حق ، اين پيشنهاد را نپذيرفت . بايد ديد آيا امام مىتوانست پيشنهاد امامت وزمامدارى را بپذيرد ، وآنگاه أوضاع جارى ، كه در طول نيم قرن با خلافكاريهاى بنى عباس پيش آمده است را به حال خود بگذارد . اگر امام بخواهد اقداماتى اساسى در زمينه اصلاحات اجتماعي بنمايد وطبق وظيفة امامت خود ريشه هاى فساد را كه خوب مىشناخت از بيخ وبن براندازد ، بايد ديد با چه مسائلي روبرو مىبود . أو كه أهل سكوت در برابر مظالم نبود تا به همين اندازه كه بعنوان رياست دست يابد قانع باشد ، وبراي اين كه مبادا ناراضى درست شود همه بي بند وباريها را به حال خود بگذارد . البتة شرائط انجام دگرگونيهاى بنيادى وتغييرات اساسى ، تا آنجا كه مربوط به كاردانى امام بود محققا وجود داشت ، اما طرف ديگر قضية ، يعنى پذيرش محيط وامكانات زماني ومكاني ، آيا مقتضى پذيرش اين پيشنهاد بود ، محققا جواب منفى است .