ديدند كه از تشنگى مىگريد ، أو را بر دست گرفته وفرمودند : اى مردم اگر به من رحم نمى كنيد به اين طفل رحم كنيد ، مردى از ميان لشكريان تيرى پرتاب كرد كه گلوى أو دريده شد ، آن حضرت گريست وفرمود : پروردگارا ! بين ما وگروهى كه ما را دعوت كردند تا ياريمان نمايند پس ما را كشتند ، حكم نما . آنگاه از هوا مورد ندا قرار گرفت : اى حسين أو را رها كن ، بدرستى كه در بهشت شير دهنده اى براي أو مى باشد . ( 31 ) دعاى آن حضرت بعد از شهادت فرزند كوچكش روايت شده : هنگاميكه تير بر گلوى طفل وارد آمد امام گريست ودو دستش را زير گلوى أو قرار داد ، آنگاه فرمود : اى نفس شكيبائى پيشه كن وآنچه بر تو وارد مى شود را به حساب خدا قرار ده ، خدايا آنچه در حال حاضر بر ما واقع مى شود را مى بيني ، پس آن را براي ما پشتوانه اى براي روز قيامتمان قرار ده .