واجبار ودر شرائطى كه بحث وگفتگو فائده اى نداشت انجام گرفته بود ، اما در صورتي كه امام قيام مى كرد ، معاوية مى توانست امام را پيمان شكن قلمداد كند ، با اينكه خود معاوية آن را نقض كرده ومحترم نشمرده بود ، اما در هر حال معاهده صلح دستاويز معاوية در برابر قيام احتمالي آن حضرت بود . ضمن آنكه هم چنان كه دانستيم جامعه زمان آن حضرت ، به سلامت وعافيت خو كرده بود ، وآن را به جنگ ترجيح مى داد . مبارزات آن حضرت در زمان معاوية موانعى كه برشمرديم باعث سكوت آن حضرت در برابر خودكامگيهاى معاوية نمى شد ، بلكه تا آنجا كه در توان داشت در برابر حكومت أو به مبارزه بر مى خاست . يكى از مهمترين مسائلي كه مطرح گرديد مخالفت با ولايتعهدى يزيد بود ، معاوية بدنبال فعاليتهايش براي بيعت گرفتن براي يزيد ، سفري به مدينه كرد تا از بزرگان آن شهر بيعت گيرد ، أو در برابر امام وعبد الله بن عباس سخنانى ايراد كرد وكوشش نمود ولايتعهدى يزيد را مطرح نمايد ، امام در پاسخ ضمن سخنان خود فرمود : " . . . آنچه درباره كمالات يزيد ولياقت وى براي اداره أمور أمت