الرضا ( عليه السلام ) در عالم كسى نبود . وقتى مأمون جميع علماى عهد خود از تمام اديان از گبر و يهود وترسا و مسلمان و متكلمان و مناظران را حاضر ساخت از آن حضرت سؤالاتى كردند جواب همه را آنچنان فرمود كه همه اقرار كردند به فضل و علم او و قصور علم خود . و " محمد بن اسحاق بن موسى بن جعفر ( عليه السلام ) " از پدرش روايت كرد كه : موسى بن جعفر پسران خود را جمع ساخت و فرمود : برادر شما على رضا ( عليه السلام ) ، عالم آل محمد است از او بپرسيد از هر چه شما را مشكل بود و هر چه گويد شما آن را نگاه داريد كه پدرم جعفر بن محمد بارها مرا گفته است كه : عالم آل محمد در صلب تست و كاشكى او را دريافتمى كه او همنام أمير المؤمنين على ( عليه السلام ) است . . . . در باب زيارت حضرت رضا ( عليه السلام ) اخبار وآثار واقع است و در فصل الخطاب مذكور است : " عن رسول الله ( صلى الله عليه وآله ) انه قال : ستدفن بضعة مني بأرض خراسان مازارها مكروب الا نفس الله تعالى كربته ولامذنب الا غفر الله تعالى ذنوبه . " به زودى پارهء تن من در سرزمينى به نام " خراسان " مدفون مى گردد . هيچ دردمندى او را زيارت نمى كند مگر آنكه خداوند متعال گشايشى در امر او ايجاد مىكند و هيچ گناهكارى ( با قصد توبه ) او را زيارت نمى كند جز آنكه خداى متعال گناهان او را مىآمرزد . از امام على بن النقى ( عليه السلام ) روايت شده است : كسى كه امام رضا را زيارت كند و در مسير زيارت امارت قطره اى از آسمان به او برسد خداوند متعال بدن او را به آتش حرام مى سازد " . ( 1 ) وعن على بن محمد بن الرضا النقى الهادى ( عليه السلام ) انه قال : " من زار الرضا فأصابه في طريقه قطرة من السماء حرم الله تعالى جسده على النار " . " حافظ كربلائى پس از نقل زيارت جامعه از امام رضا ( عليه السلام ) كه به وسيلهء آن مى توان هر يك از ائمهء هدى را زيارت كرد و در روضهء رضوان هر يك از حضرات ، آن را خواند ، زيارت نامهء مخصوص به حضرت رضا را نيز تيمنا وتبركا نوشته است ، در پايان تذكر داده است

--> 1 . شايد منظور آن باشد در مسير زيارت به يك آفت آسمانى برخورد كند و در راه به راحت و تعب بيافتد خداوند جزاى او را بهشت قرار مىدهد .