مىشود مگر لا إله الا الله كه يك دفعه ذكر مىشود ، وزياد كرده مىشود بعد از حيعلات سه گانه قبل از تكبير دو مرتبه قد قامت الصلاة . ومستحب است درود بر محمد وآل محمد بعد از نام حضرت ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ، همچنان كه مستحب است اكمال شهادتين به شهادت به ولايت وأميري مؤمنان براي على ( عليه السلام ) در اذان واقامه . واشتباه كرده وسخنى شاذ گفته هر كس آن را تحريم كرده ، وآن را بدعت شمرده است . مؤذنان در اسلام [ معمولا ] كلمه‌اى مقدم بر اذان ذكر نموده وبه آن مىپيوندند مثل : ( وقل الحمد لله الذي لم يتخذ ولدا . . . ) تا آخر آية يا نظير آن ، وملحق مىكنند سخنى به اذان كه به دنبال آن مىآورند مثل ( الصلاة والسلام عليك يا رسول الله ) ويا نظير آن . ومثل اينها از شارع در مورد اذان مأثور نيست واينها بدعت نمىباشد وقطعا حرام نيست ، به خاطر اينكه ، مؤذنين اينها را از فصول اذان نمىدانند وفقط آنها را بر أساس أدله عامه مىآورند ; واينچنين است شهادت براي على ( عليه السلام ) بعد از شهادتين در اذان ، كه بر أساس دليل عام آن مىباشد . وانگهى ، سخن كوتاه از كلام آدمي موجب بطلان اذان وإقامة نمىشود . وگفتن آن در أثناء اذان واقامه حرام نيست . . . ( 1 ) وخلاصه با توجه به آنكه ذكر على ( عليه السلام ) عبادت است جاى هيچ شبهه اى در رجحان ذكر حضرت مطلقا واز آن جمله در أثناء اذان واقامه باقي نمىماند . متقى هندى در كنز العمال ، ج 11 ، ص 601 ، ش 32894 ، چنين روايت مىكند : ذكر على عبادة والحمد لله رب العالمين سيد محمد رضا مدرسى 29 صفر 1416 مطابق 6 / 5 / 1374

--> 1 - النص والاجتهاد ، ص 207 و 208 .