" عموزادگان من ! بعد از اين واقعه ديگر شعر نسرائيد بعد از آنكه قافيه ها در بيابانها دفن گرديد و ما از آن افرادى نگشتيم كه ميان ما دادرسان قضاوت كنند بلكه قاضى وداور ما شمشيرها گرديد ، ستمگر ما نبوديم كه به شما ظلم كرده باشيم بلكه اين حكم قضاوت شمشير بود اشتباه كار از نخست اين بود كه ما بد قاضى انتخاب نموديم " . او دستور داد كه يكى از اسيران را توبيخ و اذيت نمودند ، وسپس او را كشتند و به تدريج با ديگر اسيران هم همين معامله را انجام داد . دعبل خزاعى در اشعار معروف " تائيات " خود اشاره اى به اين موضوع دارد جائى كه مى سرايد : مدارس آيات خلت من تلاوه ء * و منزل وحى مقفر العرصات قبور بكوفان ، وأخرى بطيبة * و اخرى بفخ ، يا لها صلوات وأخرى بارض الجوزجان ، محلها * و قبر بيا خمرى ، لدى الغربات يا خمرى محلى است در 16 فرسخى كوفه كه شهادت امام ابراهيم از سادات علويين در آنجا صورت گرفته است . تهديدات هادى پس از پيروزى ظاهرى دستگاه جبار هادى عباسى وسركوب نهضت فخ او تهديدات خود را نسبت به بزرگان ورؤساى علويان آغاز نمود و امام موسى بن جعفر ( عليه السلام ) عامل ومحرك اين انقلابات معرفى گرديد او در ضمن گفتارهاى خود اظهار كرد : " به خدا قسم نهضت و خروج حسين با الهام از موسى بن جعفر ( عليه السلام ) بوده است او در پى اجراى اوامر موسى ( عليه السلام ) بوده است چون محبت وعلاقه ى او در دل تمام علويان ريشه دوانيده است و در ميان علويان تنها اوست كه صاحب سفارش در ميان اهل بيت مى باشد ، خدا مرا هلاك كند اگر او را به قتل نرسانم ! ! " ( 1 )

--> 1 . بحار الانوار ، ج 11 ، ص 278 .