2 - مشهور شافعيه كه قائل به جواز جمع مىباشند براي مسافر ودر باران وبرف آن هم با شرائطى وبه نظر آنان به خاطر تاريكى شديد وباد وترس ومرض جمع جايز نيست . 3 - مشهور مالكيه أسباب جمع را از اين قرار مىدانند : سفر ، بيمارى ، باران ، گل آلود بودن با تاريكى آخر ماه ، وبودن در عرفة ومزدلفة براي حجاج با شرايطى . 4 - حنابله جمع را جايز مىدانند در عرفة ومزدلفة وبراي مسافر ، بيمار ، زن شيرده ، زن مستحاضة ، سلس البول ، عاجز از طهارت آبى يا تيمم ، عاجز از شناخت وقت ، خائف بر نفس يا مال يا آبرو ، خائف از ضرر در زندگى ، ودر برف ، باران ، سرما ، باد وگل آلود بودن كه البتة شرائطى را نيز ذكر مىكنند . 5 - جماعتى از أصحاب حديث وبرخى از أصحاب شافعي وغيره كه قائل شده اند جمع در حضر براي انجام حاجتي مطلقا جايز است ما دام كه به عنوان عادت اتخاذ نشود . 6 - ابن شبرمة كه جمع بين صلاتين را به هر جهت ولو حاجت نباشد جايز مىداند ما دام كه عادت نشود . 7 - ابن منذر وبنا به نقل قفال نيز ابن سيرين كه جمع در حضر را بطور مطلق وبدون هيچ قيدى جايز مىدانند . ( 1 ) وقول حق كه روايات صحيح آن را تأييد مىكند ومطابق اطلاق قرآن كريم است همين قول مىباشد واماميه نيز به تبع أهل بيت عليهم السلام همين مذهب را پيروى مىكنند . والحمد لله رب العالمين سيد محمد رضا مدرسى طباطبايى 8 صفر الخير 1415 مطابق 27 / 4 / 1373

--> ( 1 ) - براي مدارك اين أقوال مىتوانيد رجوع كنيد به : الفقه على المذاهب الأربعة ، المغنى ، الشرح الكبير ، المجموع ، حلية الأولياء وغيره .