تمزيق كتاب و غيره طريق إخلال به حرمت مسلوك ندارد ، بلكه وظيفهء اجلال به جاى آورد . چنانچه « 4 » كسرى تمزيق كتاب رسول - عليه السّلام - [ 225 - پ ] كرد . و شيخ بر آن رفته كه سليمان - عليه السّلام - در نامه تقديم نام خود بر اسم بارى - عزّ اسمه - نكرده است ، اما وهم تقديم از آن ناشى شده كه بلقيس با حواشى و اركان دولت خويش حكايت كرد كه كتاب كريمى به من إلقاء كرده شد ، و آن كتاب از جانب سليمان است ، و مضمون او * ( بِسْمِ الله الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ . أَلَّا تَعْلُوا عَلَيَّ وَأْتُونِي مُسْلِمِينَ ) * « 5 » . و آن چه از مفسّران منقول است ، مناسب مناصب پيغامبرى كه عالم باللَّه و جلالت مراتبش باشد ، و عارف به وجوب تعظيم اسم الهى بود ، نيست . و بلقيس چون موفق بود كتاب را بعد از خواندن مكرم داشت و نزد خود معظم انگاشت . و اگر سعادت اين توفيق در نيافتى و به تمزيق كتاب شتافتى ، تقديم اسم سليمان مانع نيامدى و تأخيرش نيز مؤثر نبودى « 6 » ، بلكه بعد از قرائت تمام كتاب ، فهم مضمون خطاب كردى « 7 » آن چه قايد قضاء و سايق قدر او را بر آن داشتى . فأتى سليمان بالرحمتين : رحمة الامتنان و رحمة الوجوب اللتان هما الرّحمن الرّحيم . فامتن بالرحمن و أوجب بالرحيم . و هذا الوجوب من الامتنان . فدخل الرحيم في الرحمن دخول تضمن . ببايد دانست كه رحمت صفتى است از صفات الهيه ، و آن يك حقيقت است ، اما به اين اعتبار كه مقتضى او گاهى اسماء ذات است و گاهى اسماء صفات ، منقسم مىشود به ذاتيه و صفاتيه و هر يكى از اين دو قسم عامه است و خاصه . و به اعتبارات ديگر متفرّع مىشود تا به صدر رحمت مرتقى گردد ، كما أشار إليها رسول الله - صلَّى الله عليه و سلَّم - بقوله : « إن لله مائة رحمة أعطى واحدة منها لأهل الدّنيا « 8 » و ادخر تسعة و تسعين الى الآخرة يرحم بها عباده » پس رحمت عامه و خاصه كه ذاتيه باشند ، آنست كه در « بسمله » به اسم رحمان و رحيم مذكور گشت ، و رحمت رحمانيه عامه است از براى شمول ذات جميع أشياء را علما و عينا . و رحمت رحيميه خاصه ، از آن كه تفصيل اين رحمت عامه است

--> « 4 » پا : چنان كه . « 5 » س 27 ى 30 - 31 . « 6 » پا : نيامدى . « 7 » پا : نكردى . « 8 » پا : الدنيا + كلها .