اين شنيدى مو بمويت گوش باد آب حيوانست خوردى نوش باد عنايتيست ز جانان چنين غريب كرامت ز راه گوش در آيد چراغهاى نهانى شكر به پيش تو آيد كه بر گشاى دهان را چرا ز دعوت شكَّر چو پسته بسته دهانى ثمّ منّوا به على طالبيه لا تمنعوا يعنى : چون شرف استماع اين كتاب و سعادت فهم اين خطاب دريابيد ، به إرسال و تنبيه منّت بر طالبان نهيد ، [ 8 - ر ] و در ساحت عطاى امتنانى ، ضنت و بخل را مجال محال ندهيد ، و گرم روان لب تشنه را از زلال اين حقايق منع مكنيد كه « لا ينهى « 38 » عن الأنهار السّائلون » ، تا شما را انتظام در سلك طايفه اى كه « وَمِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ » « 39 » از شرايف اوصاف ايشان است ، حاصل شود . شعر : در كام جان تشنه دلان ريز جرعه اى ز آن خمر بى خمار كه هر لحظه رايق است هذا الرحمة التي وسعتكم فوسّعوا يعنى : اين اسرار و معانى كه از موهبت حضرت سبحانى بر شما فايض شده ، رحمتى است واسعه كه شما را احاطه كرده است ، شما نيز بر طالبان افاضه رحمت كنيد تا شكر نعمت به جاى آورده باشيد ، و اداى حقوق آن كرده ، و اقتداى رسول را - عليه السّلام - در آن چه مىگفت : « اللهم ارزقني » - و رزق يعنى واسطهء وصول به درجهء ورثه او - شناسيد . بيت : چو درويشى به درويشان نظر به كن كه قرص خور به درويشان دهد زربفت ، چون بينند عريانش ؟ قال رضى الله عنه : و من الله أرجو أن أكون ممن أيّد فتأيّد « 40 » و قيّد بالشرع المحمدي المطهّر فتقيد و قيّد و حشرنا « 41 » في زمرته كما جعلنا من أمته « 42 » . يعنى : از حق - سبحانه و تعالى - اميد مىدارم كه يارى داده شوم به قبول آن

--> « 38 » پا : ينهر . « 39 » س 8 ى 3 . « 40 » پا : و أيد . « 41 » پا : نحشرنا . « 42 » قا : في أمته .