باشد « 179 » . اين نسخه نيز در دو مورد افتادگى دارد : ص : 54 ، س 8 : ( في الموجودات . . . ) - تا - ص : 55 ( . . . معلوم كردى ) : مورد دوم : از آخر كتاب حدود يك برگ كنده شده است ، و چند برگ ديگر نيز از آخر كتاب ، از كنارهء صفحات زايل شده است . اين نسخه با وجود داشتن اين دو مورد نقص ، روى هم رفته نسخهء كم غلط و صحيحى است . در تصحيح ، اين نسخه ، با علامت « د » مشخص شده است . علاوه بر دو نسخهء خطى فوق ، نسخ خطى زير ، كه يا نامى از شارح ندارد ، و يا به غلط آن را به نام ركن الدين شيرازى ( متوفى 744 ) ، يا ركن الدين استرآبادى ( متوفى 946 ) ، نوشته‌اند ، شناسايى شد : ألف ) نسخهء خطى به شمارهء 8129 كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران ، كه ممهور به مهر دختر شاه عباس دوم صفوى است ، نسخهء مخلوطى است از شرح پارسا ( تا فصّ دهم ) ، و شرح مفصل ديگر از شرح پارسا ، كه شايد همان شرح ركن الدين مسعود استرآبادى متوفى 946 باشد ، كه شرح پارسا را با توضيحات و تفصيلات و برگرداندن موارد متخذه از شرح جندي به فارسى ، آورده است . ب ) نسخهء خطى به شمارهء 8144 در كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران ، كه نسخه اى است مربوط به اواخر قرن سيزدهم . ج ) فيلم به شمارهء 3920 در كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران ، منسوب به ركن الدين استرآبادى ( متوفى 946 ) ، با خط محمد بن يحيى بن على جيلانى لاهيجى نور بخشى به سال 1057 هجرى قمرى است . دو صفحهء نخست مكرر عكس بردارى شده است . در مقدمه اشاره اى به اسم شارح ندارد ، فقط روى صفحهء ما قبل نخست ، با خطى جلى غير از خط كاتب متن نوشته‌اند : - ترجمهء فصوص الحكم لركن الدين شيرازى - كتاب

--> « 179 » اين كتاب از جمله كتب اهدايى آقاى سيد محمد مشكات به دانشگاه تهران است . در حاشيهء پاره اى از صفحات ، توضيحات عرفانى وجود دارد ، كه پاره اى از آن توضيحات از شرح شيخ احمد نامى است .