خمر ، طهارت ظرف أو است ، هر چند مكرر در آن خمر گرفته باشند . پس در اينجا هم عصير پاك مىشود وهم خمره به تبعيت پاك مىشود وبر اين وارد مىآيد كه اطلاق منصرف به افراد شايعه احكام مىشود ، واين از احكام شايعه نيست وبه هر حال احتياط ، اجتناب است ، بلكه در صورت أولى نيز اجتناب است . ( 1 ) 112 - سؤال : نيت وضو را در وقت دست شستن بكند بهتر است يا نزد رو شستن ؟ جواب : آنچه از أكثر علما نقل شده ، اين است كه جايز است نيت را مقدم دارد بر شستن دستها ووقت آن تنگ مىشود در نزد شستن رو ، وبعضي در اين اشكال كرده‌اند ، از جهت آن كه شستن دستها داخل اجزاى وضو نيست ، بلكه مستحب خارج از وضو است ، مثل مسواك كردن قبل از وضو ، وبسم الله گفتن ، وحق اين است كه اگر ما نيت را عبارت از گذرانيدن معاني در خاطر بگيريم ، يعنى قصد به فعل معين به جهت رفع حدث واستباحه صلاة ، مثلا تقربا إلى الله ، پس محل آن نزد شستن رو ، خواهد بود ، به جهت آنكه آن أول فعل است وبايد نيت مقارن فعل باشد وشستن دستها أول وضو نيست ، چنان كه اقامه نماز وشش تكبير سنت قبل از آن ، هر گاه تكبيرة الاحرام را در آخر قرار بدهد وهرگاه نيت را عبارت از داعى بگيريم وگذرانيدن در دل را ضرور ندانيم ، چنان كه حق وتحقيق هم ، اين است ، پس ديگر اشكال نيست . همين كه باعث بر فعل ونشستن أو در محل وضو ساختن ، همان فرمانبردارى خداست ( ومىداند كه الحال از أو خواسته كه وضو بسازد به جهت نماز چون حدث از أو صادر شود . ومىداند كه افعال واجبه ومستحبه كدام است ومستحبات داخل در وضو كدام است ومستحبات خارج كدام است ) همين نيت است ، هرگاه نه قبل از دست شستن به خاطر بگذراند ونه قبل از رو شستن باز وضوى أو صحيح است وداعى در شستن دستها ، در اين صورت بجا آوردن مستحب قبل از وضو است وداعى أو بر شستن رو ، بجا آوردن أول واجبات وضو است وداعى أو بر تخليل كردن مو ، بجا آوردن مستحب داخل

--> 1 : روحيه أصول گرايى مرحوم ميرزا در اين مسئله خود وى را در تنگنا قرار مىدهد وگر نه طهارت ظرف در هر دو مورد از نظر يك فقيه حديث گرا روشن است واطلاق به افراد شايع منصرف مىشود وصرف نيست خمر گذاشتن يا سركه گذاشتن تاثيرى در طهارت ونجاست ندارد .