وآنچه از شرح الفقيه شيخ زين الدين ( ره ) معلوم مىشود همين معنى است نه تقديم اجزاى هر يك از أعلى بر هر يك از اجزاى أسفل تمام رو حقيقتا ودر آخر كلام ، ايشان همان چه را حقير اختيار كرده‌ام وجيه شمرده است . به هر حال اظهر از كلام أصحاب واخبار اين است كه آنچه را ما گفتيم البتة اعتبار بكنند وبه مجرد همين كه آب را از بالا ريخت اكتفا نكند ، بلكه اگر آب را قدرى پايين بريزد ، وليكن دست از بالا بمالد وبشويد تا پايين هم كافى است . 106 - سؤال : دستمال يا چيز ديگر كه نجس شده باشد ، در ميان ظرف آب ( ظرف قليل ) بشويند تا سه مرتبه ، رخت ودست غسال وظرف پاك مىشود يا نه ؟ اگر پاك شد ، طريقه شستن را بيان فرمايند . جواب : اظهر جواز شستن وتطهير كردن جامه است در ميان ظرف ، چنان كه صحيح محمد بن ( 1 ) مسلم دلالت بر آن دارد وعلامه در منتهى وغير آن هم تصريح به عمل بر آن كرده‌اند . هر چند اطلاق روايت مقتضى آن است كه جايز است كه أول جامه را در ظرف بگذارند وبعد از آن آب بر أو بريزند وظاهر اين است كه ظرف ودست غسال به متابعت پاك مىشود ، لكن احتياط كند كه بعد از شستن أول وفشردن ، دست خود را به جاى ديگر به جامه وبدن خود يا ظرفى كه از آن آب بر مىدارد ملاقى نكند وهمچنين به پشت آن ظرفى كه در آن ، جامه را مىشويد ، هر چند وجوب آن معلوم نيست وأحوط وآنچه از اطلاقات دلالت مىكند آن است كه تا ممكن است كه جامه را در غير ظرف در بيرون تطهير كنند ، اختيار تطهير كردن در ظرف نكنند . 107 - سؤال : در زمين غصبى ، غسل يا وضو مىتوان كرد ، ودر كفش غصبى وضو وغسل ، صحيح است يا نه ؟ جواب : اظهر در نزد حقر وضو است در همه اين صورتها . هر چند معصيت كرده است . هر چند أحوط اجتناب است . يعنى عدم اكتفا به آن در نماز ، والا حرام جزما كرده است واحتياط در زمين غصبى كه هواي آن هم ملك غير است بيشتر است ، اما هوا هرگاه مباح

--> ( 1 ) وسائل : ج 2 ص 1002 باب طهارة الثوب إذا غسل من البول في المركن ح 1 .