نيك ، بعضي از افراد آن ، بالاتر از بعضي افراد ديگر باشد كه از اين روايات همين رسيد كه اين عمل بهتر از ساير اعمال است واين منافاة ندارد كه بعض افراد آن ، مثل جهاد در حضور امام بهتر است از قتال در غيبت أو ، گوييم كه اين سخن را در زمان غيبت هم مىتوان گفت . يعنى گاه است كه گفته شود كه قتال در زمان غيبت أفضل باشد ، چون حضور امام وظهور معجز ، وتأثير نفس شريف امام ، در مبادرت به امتثال وحصول يقين به حقيقت ، مدخليت تمام دارد در امتثال وفرمانبردارى ، كه آن در زمان غيبت نيست . پس اجر اين عمل در زمان غيبت بيشتر خواهد بود . چنان كه در اخبار وارد شده است در مدح ايمان به غيب . ومعصومين فرموده‌اند به أصحاب ، كه كساني بعد مىآيند وبه مجرد اين كه سياهى در سفيدى مىبينند ( يعنى أحاديث ما را مىبينند در كتابها ) به آن عمل مىكنند ، زيرا كه فرق واضح است ما بين اين كه حكم را مشافهة از امام بشنود ، يا اينكه حديثي از أو روايت شود وبه آن عمل كند كه يقين اين شخص أقوى مىشود به معاد وحساب ، پس كسى كه جان خود را در غيبت امام ( ع ) در راه خدا بدهد ، أفضل خواهد بود از آنكه مثل أمير المؤمنين أسد الله الغالب ( ع ) با ذو الفقار دو سر وزبان معجز بيان وعسكر بىحد وپايان در بالاى سر أو باشد ، پس لا أقل مىگوييم كه ثواب اينها مساوى باشد ، اما افضليت از كجا . واما سؤال از اينكه آيا مقتول در اين دفاع را شهيد مىتوان گفت يا نه ؟ اگر مراد اين است كه آيا ثواب شهيد دارد يا نه ؟ پس جواب از آنچه گفتيم ظاهر مىشود ، زيرا كه هر گاه در قطره بارانى به أو رسيدن ، وصداعى حاصل شدن ، ثواب شهادت داشته باشد چگونه مىشود كه در مقتول شدن ثواب شهادت را نداشته باشد واگر مراد اين است كه آيا شهيد حقيقي است كه احكام شهيد بر آن مترتب شود از سقوط غسل وكفن وحنوط ، پس هر چند ثبوت شهيد بودن حقيقي را ثابت نمىدانيم ولكن اظهر اين است كه در اين احكام ، مثل شهيد است . چنان كه از اطلاق أحاديث معتبره مستفاد مىشود كه هر كس در راه خدا كشته مىشود ، هر گاه مسلمانان به أو نرسند در حالي كه رمقى از أو