بر آن توزيع مىشده از مال ، آن را نمىتوان استرداد كردن . به هر حال ، مروت وانصاف را از دست نگذارند ومراعاة آن أجير فقير را منظور دارند . 441 - سؤال : شخصي نيابت حج بلدي گرفته ومحرم به عمره يا حج تمتع شده ، در حال طواف در جامه احرامى كه به نجاست معفوه در صلاة ، متنجس شده ، طواف وسعى ونماز طواف را كرده . ومنظورش آن بوده كه در طواف هم مثل صلاة ، خون كمتر از درهم ، معفو است . وبعد از تقصير وقبل از لبس مخيط وساير احرام ، متفطن شده كه شايد در طواف معفو نباشد . معجلا ثوبي الاحرام را تطهير كرده ، تجديد نيت احرام در مكة كرده وعقد آن را به تلبيه نموده ، طواف وسعى را به عمل آورده با تقصير ، واين در روز هفتم شده ومتفطن نشده كه از أدنى الحد ، احرام بندد وبعد از فراغ از مناسك حج هم عمره مفرده كه من باب وجوب احتياطى نايبين به عمل مىآورند بجا آورده ، آيا موافق شريعت غرا ، برئ الذمة شده يا نه ؟ جواب : اظهر اين است كه طواف در اين معنى در حكم نماز است وبا نجاست معفوه ، طواف صحيح است وبر فرضى كه قايل شويم به عدم عفو ، ضرور به اعاده احرام نيست از براي عمره ، بلكه همان طواف ونماز وسعى را كه اعاده مىكند كافى است . بلى اگر آن جامه احرام در حال احرام نجس بوده يا جامه نجس ، احرام بسته ، از اين جهت اشكال به هم مىرسد ، بنا بر اشتراط طهارت جامه در صحت احرام . ولكن ظاهر اين است كه در احرام هم نجاست معفوه مضر نيست ، مانند نماز 442 - سؤال : شخصي كه مستطيع شده باشد ، آيا مىتواند مال خود را به أولاد خود ، هبه نمايد به حدى كه از استطاعت بيفتد يا اينكه نمىتواند ؟ وبر فرض اين كه نتواند ، هر گاه جاهل از اين معنى باشد وأموال خود را جميعا هبه كند وبعد كه متذكر شد مىتواند كه ادعا كند وپس بگيرد يا نه ؟ جواب : بلى ، مادامى كه حج مستقر در ذمه نشده باشد مىتواند خود را از استطاعت بيرون كند . واما هرگاه استطاعت باقي است تا وقت روانه شدن قافله ، پس ديگر نمىتواند خود را از استطاعت بيرون كند . حج بر أو واجب است واگر در چنين