الميرزا القمي

249

جامع الشتات ( فارسي )

ثم يموت قبل ان يقضى ( 1 ) . ودليل سيد مرتضى اجماعى است كه خود دعوى كرده ودلالت مىكند بر آن نيز روايتي كه ابن بابويه به سند صحيح از أبان بن ( 2 ) عثمان ، روايت كرده از أبى مريم انصارى عن أبي عبد الله ( ع ) ، قال : إذا صام الرجل شيئا من شهر رمضان ثم لم يزل مريضا حتى مات فليس عليه قضاء وان صح ثم مات وكان له مال تصدق عنه مكان كل يوم بمد فإن لم يكن له مال صام عنه وليه . وكلينى نيز همين را روايت كرده ، لكن سند آن صحيح نيست . واما دليل ابن عقيل بر اينكه تصدق مىشود واز أو لا غير ، پس آن روايت أبى مريم است كه شيخ در تهذيب نقل كرده از حضرت صادق ( ع ) : قال إذا صام الرجل شيئا من شهر رمضان فلم يزل مريضا حتى يموت فليس عليه شى ، فان صح ثم مرض حتى يموت وكان له مال تصدق عنه ، فإن لم يكن له مال تصدق عنه ( 3 ) وليه ، وعلامه ( ره ) حديث را در مختلف چنين نقل كرده ولكن عبارتى كه از ابن عقيل نقل كرده ، اين است كه : وقد روى أنه من مات وعليه صوم من رمضان تصدق عنه عن كل يوم بمد من طعام وبهذا تواترت الاخبار عنهم ( ع ) . وصاحب مدارك همين حديث أبى مريم را از تهذيب نقل كرده با وصف به صحت ، لكن عبارت أو اين است : وان صح ثم مرض حتى يموت وكان له مال تصدق عنه وليه . واما دليل قول شيخ در مبسوط پس گويا جمع بين الاخبار باشد به حمل بر تخيير . ودليل ابن إدريس همان دعوى اجماع است . ومراد سيد ( ره ) از دعوى اجماع نيز

--> 1 : همان مرجع ح 2 2 : اگر سند اين حديث تا " ابان " اشكال نداشته باشد لا أقل در خود أو اشكال هست . فخر المحققين حديث أو را نمىپذيرد واز پدرش ( علامه ) نقل مىكند كه نبايد أحاديث ابان را پذيرفت زيرا أو " ناووسي " مذهب است ، ابان در تفسير قرآن أحاديث مضطربى نقل كرده كه همه آنها قابل تأمل است . وحديث بالا در : وسايل : همان باب قبلي ، ح 7 3 : صاحب وسائل اين حديث وحديث بالا را با هم در شماره " 7 " جاى داده است .