واضح است ، وهمچنين در شبانگاه خصوصا در سحر وخصوصا در سجود ، پس دعا كردن به چهل مؤمن قبل از دعا براي خود ، خوب است . خواهد در قنوت وتر بكند وخواهد در سجده آخر نماز شب بكند وخواهد بعد از فراغ از نماز شب به سجده رود ودر سجود هم دعا كند ، همه خوب است ، ولكن چون از بعضي از اخبار بر مىآيد كه اسم پدران مؤمن را بردن در دعا خوب است ، بهتر آن است كه در اينجا هم اسم پدرهاى آنها را هم بگويد واگر نداند اكتفا به اسم خود أو بكند وچون اسمها بعضي عجمي وبعضي مركب مزجى ، مثل محمد على ومحمد حسين وعلى أكبر وأمثال اينها است وبعضي منصرف وبعضي غير منصرف ، وصحيح خواندن دعا ، ضرور است ودانستن حركات اعراب وبنا مشكل است ( خصوصا به جهت عوام الناس ) پس بهتر اين است كه اين اسمها را بعد از نماز بگويد كه مبادا غلط بگويد ولفظ غلط در بين نماز ، موجب خدشه مىشود در نماز وبسا هست كه نماز به سبب آن ، باطل مىشود ، پس بعد از فراغ نماز شب ، به سجده رود ودعا كند ودر همان سجده شكر هم مىتواند كرد . 241 - سؤال : شخصي در سجده است ودر اين سجده شك مىكند كه آيا اين سجده كه در اويم ، أول است يا دوم يا سوم ، چه صورت دارد ؟ جواب : بنا را مىگذارد كه سجده أول است . 242 - سؤال : در اذان واقامه نماز استيجارى ، هر گاه نيت نيابت بالاستقلال نشود ضرر دارد يا ندارد وهمچنين باقي اجزاء نماز نيابتى ونماز احتياط آن ، يعنى مطلقا منظور ندارد كه اين اذان از مقدمات نمازى است كه به نيابت فلان مىكنم ، يا اين نماز احتياطى است كه ناشى شده از شكى كه از نمازى كه به نيابت فلان كرده‌ام حاصل شده ؟ جواب : صورتي ندارد ومجزى نيست ومسقط تكليف نيست . 243 - سؤال : هر گاه كسى ، شخصي را أجير كند كه مثلا يك سال يا دو سال نماز وروزه از براي كسى بكند قضاء ، آيا ضرور است كه معين بكند كه اين نماز چه نمازى است وصوم چه صومي ؟ يا ضرور نيست تعيين ، وهمان لفظ منصرف به نماز