پس اگر اختيار بر أخرى را كرد به همان اكتفا مىكند واگر اختيار جزء ما قبل جزء آخرى را كرد ، ما بعد آن را هم بايد بكند ، تا ترتيب به عمل آيد . 217 - سؤال : در عبادات استيجاريه ، نيت تقرب را به چه نحو بايد كرد ؟ آيا بايد نيت كند كه اين فعل را مىكنم لتقرب المنوب عنه فقط يا لحصول القرب لي وله معا ، واگر شخص أجير بايد نيت تقرب را از براي خود نيز داشته باشد مشكل است امر ، نظر به اينكه با وجود اجرت گرفتن ، نيت تقرب مشكل متحقق شود واگر هم بشود خلوصش مشكل است ، آيا هرگاه در وقت تقرب به خدا به خاطرش برسد كه باعث وداعى لزوم اين فعل بر گردن من اين اجرت گرفتن است ودر حالتي كه آن عبارت را مىكند قصد تقرب نيز دارد ، چنين نيتي كافى است ك يا از اين ضميمه نيز بايد خالص باشد ؟ جواب : درگاه الهى ، درگاه بخل نيست . شكى نيست كه در وفاى به عقد اجاره كه واجب است از واجبات ثواب هست ، واگر نه ، وجوب ، معنى نخواهد داشت . پس از حيثيت وفاى به اجاره قصد تقرب به جهت خود خالصا بىاشكال است . چون به دليل ثابت شده جواز چنين عبادتي واز حيثيت خود فعل ثواب را از براي منوب عنه منظور دارد كه قرب از براي أو حاصل شود ، بلكه اميد اينكه از خود فعل ، بهره به أو برسد ضرر ندارد ، چنان كه از اخبار استيجار حج وغيره ظاهر مىشود ، بلكه ظاهر مىشود كه بيشتر ، ثواب از براي أو باشد وكمتر از براي منوب عنه . 218 - سؤال : هرگاه مصلى در فعلى از افعال واجبه نماز ، شك نمود ، شروع در فعل مشكوك فيه كند در اثناى آن غلبه ظن ، يا يقين به هم رساند كه فعل مزبور را كرده بود ، يا اعتنا به شك نكرده ، داخل واجب ديگر شود در آن اثنا غلبه ظن يا يقين به هم رساند كه فعل مشكوك فيه را به عمل آورده است ، صورت صورتين را بيان فرمايند . جواب : در صورت أول ، خواه يقين حاصل شود ، يا ظن ، دست بردارد از آن فعل ، وما بعد را به عمل آورد ، واما در صورت دوم كه اعتنا به شك نكرده ، هرگاه عالم بود كه تكليف أو اين است كه برگردد وفعل مشكوك فيه را به عمل آورد ومخالفت الهى كرده وداخل وأجب ديگر شده ، آن فعل ، منهى عنه بوده وظاهر اين است كه كردن چنين فعلى ، مبطل