ديگر ، به خاطرش آمد ونشست وطمأنينه را بجا آورد ، آيا بايد يك سجده ديگر بكند يا نه ؟ جواب : بلى ، بايد بكند . 211 - سؤال : مصلى آخر وقت يقين نمود كه بيش از چهار ركعت نماز نمىتواند گزارد ، نماز عصر را مقدم داشت وبعد از فراغ از نماز ، مشخص شد كه آفتاب باقي است به مقدار چهار ركعت يا سه ركعت . جواب : ظاهر اين است كه هرگاه يك چهار ركعت بكند به قصد قربت ، كافى باشد ، به اين معنى كه منظور أو ، اين باشد كه خداوندا ، اگر عدول جايز است آنچه أول كردم ، ظهر باشد واينكه حالا مىكنم عصر باشد . واگر عدول ، جايز نيست ، آن كه كردم ، عصر باشد واين قضاى ظهر باشد . 212 - سؤال : جورابى كه ساق أو كوتاه باشد وكسى فراموش كرده ودر حال نماز نكنده ( 1 ) باشد ، آيا نماز أو صحيح مىباشد يا نه ؟ ومراد از كوتاه بودن ساق ، اين است كه ساق را نپوشاند ، هر چند ساقش بلند باشد وبرگشته باشد ، يا آنكه من أصله ، ساق كوتاه باشد ؟ جواب : جواب از أولى اين است كه حكم به بطلان نمىكنم وجواب از ثانيه ، اينكه ظاهرا أعم از هر دو است . 213 - سؤال : هرگاه نماز گزارنده در حال نشسته نداند كه از براي سجود نشسته ، يا از براي اينكه مال نفيسى در پيش رويش گذارده وخوف دزديدن آن را دارد نشسته ، آيا بايد آنچه أذكار واعمال مشكوكى است به عمل آورد يا سجود نمايد ؟ جواب : بلى افعال مشكوكه ما قبل كه محل آن نگذشته است بجا آورد . حتى ركوع هم به جهت آن كه سقوط حكم شك وقتي است كه داخل فعل ديگر از افعال نماز شده باشد ودر اينجا معلوم نيست . 214 - سؤال : هرگاه ظالمي عمارت مشهدي از مشاهد نمايد يا فرشى از أو در آن

--> 1 : در مسئله شماره 172 فرمود : با كفش وهر چيزى كه پشت پا را بپوشاند وساق نداشته باشد ، نماز نكند . در اينجا سؤال كننده بر أساس همان فتوى سؤال مىكند - البتة امروزه كسى در مورد جوراب چنين فتوائى ندارد .