جواب : هرگاه در صبح همان روز به خاطرش بيايد ، آن روز را روزه بدارد وقضاى نماز عشا را هم بكند ، واگر در آن روز به خاطرش نيايد معلوم نيست كه قضاى روزه بر أو واجب باشد ، هر چند أصل روزه هم مشهور استحباب آن است ، لكن أحوط آن است كه ترك نكند . 177 - سؤال : در كلمه " بحول الله وقوته أقوم واقعد " اظهار همزه متكلم واجب است ووصل آن مبطل است يا نه ؟ جواب : بلى اظهار واجب است ودور نيست كه مبطل نماز هم باشد . 178 - سؤال : دو نفر ، عبايى مىخرند وعباى يكى از آنها بهتر از ديگرى است وصاحب عباى بد ، در صدد معاوضه كردن عبا باشد از راه شقاوت ويك دفعه عوض كرده وآن ديگرى مطلع شده ، پس گرفته وثانيا در سفر ، باز عوض كرده وصاحب عبا ، ملتفت نشده ، تا سفر ديگر رفت . بعد مطلع شده واسترداد متعذر است . آيا مىتواند در آن نماز كند يا نه ؟ وفرقى هست ما بين اينكه بداند كه عمدا عوض كرده ، يا نداند ودر صورت جهل ، به عمد ، آيا فرقى ما بين ظن وشك هست يا نه ؟ وهم چنين هرگاه در أصل عوض شدن ، شك داشته باشد يا ظن داشته ، احكام هر يك را بيان فرمائيد . جواب : هرگاه علم به هم رساند كه آن شخص عمدا عوض كرده است ودر اين حال ، اين شخص راضى شود كه اين عباى بد ، در عوض آن باشد باكى نيست واز باب تقاص حق خود يا اجازه معاوضه آن ، مال أو مىشود ، واما هرگاه معلوم نباشد كه عمدا عوض كرده است ، نماز كردن در آن ، صورتي ندارد ، مگر آنكه به شاهد حال بداند كه أو راضى است به تصرف اين در آن ، واما هرگاه علم ندارد به عوض شدن اظهر جواز است ، به دليل أصل برائت وأحاديث داله بر حليت شبهه موضوع . 179 - سؤال : كسى كه در نماز شك كرده ، مىخواست كه نماز احتياط را بكند ، در أثناء نماز أصل ونماز احتياط ، حدث أصغر سر زند ، چه صورت دارد ؟ جواب : اظهر در نزد حقير اين است كه نماز صحيح است ، وضو بسازد ونماز احتياط را بكند . 180 - سؤال : نقل موتى از دهى به دهى ديگر كه امامزاده باشد چه صورت دارد ؟ جواب : مانعى ندارد ، هرگاه امامزاده بزرگوارى باشد .