خاصّى از نيرنگ و تزوير و خيانت داشتند ، براى انحراف مردم از معنويّت و حقيقت و راستى و درستى همواره از همان منبع آلودهء به اغراض و شهوات « تحريف واقعيّتها و جلوگيرى از انتشار سنّت اصيل نبوىّ » استفاده مىكردند . امّا ائمّه عليهم السلام و تربيتشدگان مكتب آنان چنان كه كارنامهء زندگيشان نشان مىدهد لحظه اى از پاى ننشستند و در جاودانه ساختن « قرآن و سنّت » با هم كوشيدند ، كه از جملهء اين رادمردان الهى ميتوان حضرت علىّ و حسين بن علىّ عليهما السلام و عبد الله بن مسعود و ابو ذر و غيره را در نوشتن احاديث از پيشگامان آنان ناميد . و دست نوشته‌هاى حديثى امير المؤمنين عليه السلام با ديكتهء رسول خدا صلَّى الله عليه و آله از جمله منابعى بود كه دست بدست ائمّه مىگشت ، چنان كه حكم بن عتيبة آن را نزد امام باقر عليه السلام مشاهده كرد ، محمّد بن عذافر صيرفىّ گويد : با حكم - كه از زيديه بود - نزد امام باقر عليه السلام بوديم ، او پرسشهائى نموده و حضرت به او پاسخ مىداد ، تا اينكه در مسأله اى اختلاف پيدا كردند ، امام باقر عليه السلام به فرزندش فرمود : « پسرم برخيز و كتاب علىّ عليه السلام را بيرون بياور » پس آن بزرگوار كتابى پيچيده شده را آورد ، حضرت آن را گشوده و در آن مىنگريست تا به مسألهء مورد بحث رسيد آنگاه فرمود : اين خطَّ علىّ و ديكتهء پيامبر خداست ( 1 ) . در تاريخ آمده است كه چون حال حضرت زين العابدين به مرحلهء احتضار رسيد رو كرد به فرزندان خود و از ميان آنان امام محمّد باقر را مخاطب ساخت و فرمود : اى محمّد ! اين صندوق را به منزل خود ببر . ( 2 ) سپس فرمود : همه بدانند كه در اين صندوق درهم و دينار نيست لكن پر از علم است . در روايت ديگرى است كه آن صندوق را چهار نفر حمل مىكردند كه مملوّ بود از كتب و سلاح رسول خدا ، .

--> ( 1 ) بهجة الآمال ج 6 : 485 ، جامع احاديث الشيعه ج 1 ص 25 بنقل از رجال نجاشى ص 255 . ( 2 ) سير حديث در اسلام ص 86 .