در مواعظ و خطبه‌ها و گفتارهاى آن حضرت آمده ، و به گوش كسانى كه گوش شنوايى داشتند رسيده است ، كه در رأس آنان على ( عليه السلام ) و اولاد اطهار او ( عليها السلام ) قرار داشتند . سفرهاى پر رنج در راه فراگيرى حديث با توجه به قداست و معنويتى كه علم حديث و بازگويى احكام الهى داشت ، شيفتگان و علاقمندان حديث را در راه كسب و فراگيرى آن ، متحمل زحمات و تلاشهاى فوق العاده اى مى شدند ، تا حديثى را از منبع نخستين آن يا از افرادى كه خود بدون واسطه از منبع نخستين دريافت كرده بودند ، بشنوند . گاهى مسافرت سى روزه ، با آن همه زحمت و مشقتى كه در برداشت ، براى شنيدن يك حديث صورت مى گرفت ، و گاهى از يك منطقهء دوردست شد رحال بسته مى شد ، تا حديثى از راوى نخست اخذ شود ، و گاهى در مورد يك باب از مسائل فقهى اسلام ، چندين سال پرسش و پاسخ صورت مى گرفت ، تا موضوع كاملا مشخص گردد . در اين باب نمونه‌هاى فراوانى در " درايه " و " رجال " وجود دارد كه ما تنها به ذكر چند نمونه اكتفا مى كنيم : " زرارة بن أعين " مى گويد : مدت چهل سال مسائل حج را از امام صادق ( عليه السلام ) مىشنديم و باز زمينهء سؤال باقى بود ، و هنوز سخنان ناگفته وجود داشت . در اين باره در كتاب وسائل الشيعة چنين آمده است : " قلت لأبى عبد الله ( عليه السلام ) جعلنى الله فداك أسألك عن الحج منذ أربعين عاما فتفتينى فقال : يا زرارة بيت حج الله قبل آدم بألفى عام تريد أن تفنى مسائله في أربعين عاما " . " زراره " مى گويد : به امام صادق ( عليه السلام ) عرض كردم : خداوند مرا فداى تو گرداند ، از چهل سال پيش تاكنون دربارهء مسائل حج از تو مى پرسم وشما همواره مرا بى جواب نمى گذاريد . فرمود : زراره ! تو مى خواهى تمام مسائل كانون مقدسى را كه دو هزار سال پيش از آدم ( عليه السلام ) مورد توجه و عنايت الهى بوده است ، در چهل سال پاسخ گفته شود ؟ با توجه به اين گونه عنايت خاص بود كه مردان فاضل و دانشمندى مانند زراره ، محمد بن مسلم ، ابوبصير وابان بن تغلب ( در عهد امام باقر و امام صادق ( عليها السلام ) زكريا بن آدم ، يونس بن عبد الرحمن ، حسن بن على بن وشاء ( در عهد امام رضا ( عليه السلام ) ) به وجود آمدند كه