و پاينده و بيننده‌اى . غنون بر تو روا نيست . و آن كه تو را بدين صفت نداند هيچ نعمت را مقر نيست تو آن خداوندى كه رد سائل بر تو روا نباشد ، آن كه دعا كند از مؤمنان بر درگاهت ، سائل را باز ندارى . بار خدايا ! چون مرگ و گور حساب را ياد كنم چگونه از دنيا بهرهء پس از تو خواهم ؟ از آن كه تو را دانم و از تو جويم از آن كه تو را مى خواهم راحتى در حال مرگ بى برگ و عيش در حال حساب بى عفاف اين مى گفتى و مى گريستى تا شبى او را كسى گفت : يا سيدى چند گوئى ؟ گفت : اى دوست يعقوب را يك يوسف گم شده بود چنان بگريست ( عليه السلام ) كه چشمهايش سفيد شد من ده كس از اجداد خود يعنى حسين ( عليه السلام ) و قبيلهء او را در كربلا گم كرده ام از آن كه در فراق ايشان ديده ها سفيد كنم و اين مناجات به عربى بود و به غايت فصاحت . ما ترك تطويل كرده معانى آن را به پارسى در آورديم تا مكرر نشود و به جهت تبرك ختم كتاب را ذكر او كرديم اين بگفت و جان به حق تسليم كرد ( قدس سره ) نفعنا الله عن أسلافه وحشرنا مع أجداده ومعه آمين يا رب العالمين . . . " . ( 1 ) 6 . گفتار يافعى : گفتار يافعى : عبد الله بن أسعد يافعى ( م 755 ه‍ ) : صاحب كتاب " مرآة الجنان وعبرة اليقظان في معرفة ما يعتبر من حوادث الزمان وتقلب أحوال الإنسان " كه به تاريخ يافعى معروف است دربارهء امام باقر ( عليه السلام ) چنين مى نويسد : " ابوجعفر باقر محمد فرزند زين العابدين على فرزند حسين بن على بن ابيطالب - رضوان خدا بر همهء آنان باد ! - يكى از ائمهء دوازده گانه در اعتقاد اماميه است او پدر جعفر صادق وملقب به " باقر " بود او را به اين جهت " باقر " گفته اند كه علم را شكافت و توسعه داد دربارهء او شاعر گويد : اى شكافندهء علم براى پرهيزگاران و اى بهترين كسى كه روى كوههاى حجاز لبيك گفتى و صداى توحيد سر دادى " . 7 . گفتار ابن هيثم : شهاب الدين احمد بن هيثم ، مصرى سعدى ( 909 - 973 ه‍ ) : دانشمند شافعى

--> 1 . تذكرة الأولياء ج 2 ، ص 6 - 285 .