و سلَّم - گفت : روا باشد . برفتند و مال بياوردند و با مسلمانان به آن مساوا ( 1 ) كردند ، خداى تعالى در حقّ ايشان آيت فرستاد : الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ مِنْ قَبْلِه هُمْ بِه يُؤْمِنُونَ ( 2 ) ، تا آن جا كه گفت : وَمِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ ( 3 ) ، اين نفقه آن بود كه با [ مردمان مواسات كردند . چون كافران اهل كتاب اين آيت بشنيدند كه : أُولئِكَ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ بِما صَبَرُوا ( 4 ) ، بر ] ( 5 ) مسلمانان فخر كردند ، گفتند با مسلمانان [ كه ] ( 6 ) : هر كه از ما به كتاب ما و شما ايمان دارد ، او را دو بهره مزد بود ، و آن كه ( 7 ) به يك كتاب ايمان دارد او را يك بهره مزد بود . ما با شما راستيم از ( 8 ) مزد كه ما به كتاب خود ايمان داريم و شما به كتاب خود . شما را بر ما فضلى نيست . خداى تعالى اين آيت فرستاد . * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّه وَآمِنُوا بِرَسُولِه يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ ) * ، گفت : هر مؤمن متّقى را دو بهره از مزد بدهيم و بر سرى نورى كه به او راه برند و نيز آمرزش بر سرى . در تفسير اهل البيت آمد كه : مراد به « كفلين » حضرت امام حسن و حضرت امام حسيناند - صلوات اللَّه و سلامه عليهما ( 9 ) - و به « نور » حضرت [ 11 - ر ] امير المؤمنين ( 10 ) - صلوات اللَّه و سلامه عليه - يعنى ايمان آريد به رسول و متّقى باشيد تا من شما را شفاعت حسن و حسين دهم و نور حضرت علىّ بن ابي طالب تا ( 11 ) بر صراط بر آن برويد . [ در خبر است كه رسول - صلَّى اللَّه عليه و آله - جبرئيل - عليه السّلام - را گفت كه : امّت من بر صراط چگونه گذرند ؟ گفت : ندانم . برفت و باز آمد ،

--> ( 1 ) . كذا در اساس : مساوا / مساوى مساوات ، آد ، كا ، گا : مواسات . ( 2 ) . سورهء قصص ( 28 ) آيهء 52 . ( 4 - 3 ) . سورهء قصص ( 28 ) آيه 54 . ( 11 - 6 - 5 ) . اساس : ندارد ، با توجّه به آد و ديگر نسخه بدلها افزوده شد . ( 7 ) . آد ، كا ، گا : كس . ( 8 ) . آد ، كا ، گا : در . ( 9 ) . اساس : عليه ، با توجّه به آد و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد ، آد : حسن و حسيناند - عليهما السّلام . ( 10 ) . كا : على - عليه السّلام .