الشيخ أبو الفتوح الرازي

14

روض الجنان وروح الجنان في تفسير القرآن ( فارسي )

ربنا ، خداى ما ، ايشان را در بهشتهاى عدن و مقام بر ( 1 ) كه وعده دادى ايشان را و نيز آن صالحان كه بودند از پدران ايشان و جفتان ايشان و فرزندان ايشان . * ( إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ) * ، كه تو خداى عزيز و منيع و محكم كار ( 2 ) . * ( وَقِهِمُ السَّيِّئاتِ ، ) * نگاه‌دار ايشان را از سيئات و معاصى به لطف و عصمت . و گفتند : مراد به سيئات ، عذاب است ، يعنى ايشان را نگاه دار از عذاب دوزخ . * ( وَمَنْ تَقِ السَّيِّئاتِ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمْتَه ، ) * و هر كه را از عذاب نگه دارى ، آن روز بر او رحمت كرده باشى . * ( وَذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ، ) * و آن رستگارى و ظفرى بزرگوار ( 3 ) است . سعيد جبير گفت : مردى را به بهشت برند ، او به جاى خود برسد ، چو ساكن شود گويد : مادر و پدرم و اهل و ولدم كجااند ؟ فريشتگان گويند : ايشان اين عمل نداشتند كه تو دارى ، تا اين جا برسيدندى كه تو رسيدى . او گويد : بار خدايا ! من در حق ايشان شفاعت مىكنم . حق تعالى بفرمايد : تا ايشان را با نزديك بهشت برند ( 4 ) . * ( إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنادَوْنَ ، ) * آنگه گفت : آنان كه كافر شدند ، ايشان را ندا كنند در آن حال كه در دوزخ باشند و خويشتن را دشمن گرفته باشند ، چون عذاب بر ايشان سخت شود ، گويند ايشان را : دشمنى خداى شما را در دنيا بر كفر و معاصيتان ( 5 ) ، بزرگتر است از آن كه دشمنى شما خود را اين جا . آنگه علت بگفت كه چرا گفت * ( إِذْ تُدْعَوْنَ إِلَى الإِيمانِ فَتَكْفُرُونَ ، ) * چون شما را با ايمان دعوت مىكردند ، و شما كافر مىشدى . و گفتند : در آيت قول محذوف است [ 128 - ر ] و التقدير : « ينادون » و يقال لهم * ( قالُوا رَبَّنا ، ) * اين كافران گويند : ربنا ، خداى ما ! * ( أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ ، ) * ما را دو بار بميرانيدى و دوبار زنده كردى ( 6 ) . خلاف كردند در اين دوبار : سدى گفت و جماعتى مفسران كه : اماتت اول در دنياست عند انقضاء الاجل ، و دويم در گور است بعد سؤال گور . و احياء اول در گور است براى سؤال گور ، و احياء دويم در قيامت است . و همچنين تفسير دادند آيت ( 7 ) سورة البقرة را في قوله :

--> ( 1 ) . گا ، آد : ده . ( 2 ) . ما ، لا ، آد : كارى . ( 3 ) . ما : بزرگ . ( 4 ) . آج ، ما ، گا ، لا ، آد : بنزديك او برند به بهشت . ( 5 ) . ما ، لا : به آن ، آد : ندارد . ( 6 ) . گا ، آد ، افزوده : مفسران . ( 7 ) . ما : در سورة البقرة .