دعوى كردى جز خداى ، نتوانند به سنگ مورچهء خرد در آسمانها و نه در زمين و نيست ايشان را در آن هر دو از انبازى ( 1 ) و نيست او را از ايشان هيچ ياورى ( 2 ) . و سود ندارد خواهش كردن بنزديك او الَّا آن را كه دستورى دهند او را تا آن گه كه ترس ببرند از دلهاى ايشان ، گويند : چه گفت خدايتان ؟ گويند : حقّ و او بزرگوار و بزرگ است ( 3 ) . بگو : كه ( 4 ) روزى مىدهد شما را از آسمان و زمين ؟ بگوى : خداى ، و ما يا شما بر ره راستيم يا در گمراهى آشكارا . بگو : نپرسند ما را از آن جرم كه ما كرديم و نپرسند شما را از آنچه شما كنى . بگو : جمع كند ميان ما خداى ما پس حكم كند ميان ما به راستى ، و او حاكمى داناست ( 5 ) . [ 22 - پ ] بگو : بنماى به من آنان را كه درو رسانيدى ( 6 ) به او انبازانى برگشت ( 7 ) بل اوست خداى قوى و محكم كار . و نفرستاديم تو را الَّا بازدارنده‌اى مردمان را مژده دهنده و ترساننده ( 8 ) ، و لكن بيشترين مردمان ندانند . گويند : كى خواهد بودن اين وعده اگر شما راستيگرى ؟ بگو شما را نويد

--> ( 1 ) - دا : هيچ انبازى . ( 2 ) - دا : يارى . ( 3 ) - دا : بزرگوارتر است و بزرگ . ( 4 ) - دا : كيست كه . ( 5 ) - دا : حكم كننده‌اى است دانا . ( 6 ) - آب ، دا : در رسانيده‌اى . ( 7 ) - كذا در اساس و آب ، دا : باز ايستى ، ظ : پر گست . ( 8 ) - دا : بشارت دهنده و بيم كننده .