پس مضطرّ ( 1 ) گردانيم ايشان را سوى عذابى سخت بزرگ و درشت ( 2 ) . و اگر بپرسى تو ايشان را كه آفريد ( 3 ) آسمانها و زمين را هر آينه گويند خداى سبحانه و تعالى ، بگو يا محمّد شكر و سپاس خداى را تعالى بل كه بيشتر ايشان ندانند . خداى ( 4 ) راست آنچه در آسمانها و زمين است ، بدرستى كه خداى تعالى است بى نياز و ستوده . و اگر آنچه در زمين است از درختان قلمها بودى كه بدان مىنوشتندى ، و درياها را مدد بودى ( 5 ) از پس آن هفت درياى ديگر كه آوردى ، بنه رسيدى ( 6 ) سخنهاى خداى تعالى ، بدرستى كه خداى تعالى بى همتاست و با حكمت ( 7 ) . نيست آفرينش شما و نه بر انگيختن شما مگر چون تنى يكى ( 8 ) ، بدرستى كه خداى تبارك و تعالى شنوا و بيناست . اى نمىبينى تو آن كه ( 9 ) خداى - عزّ و جلّ - در آورد ( 10 ) شب را در روز ، و در آورد ( 11 ) روز را در شب ، و رام بكرد آفتاب و ماه را ، هر يكى رام كرد تا مىرود ( 12 ) تا وقتى نام برده ( 13 ) ، بدرستى كه خداى - عزّ و جلّ - بدانچه مىكنيد آگاه است ؟

--> ( 1 ) . آط : ملجا . ( 2 ) . آب ، مش : ايشان را به عذابى ستبر . ( 3 ) . آب ، مش : كه كيست كه آفريد . ( 4 ) . آب ، مش : مر خداى . ( 5 ) . آج ، لب : مداد كند . ( 6 ) . آب ، مش : فانى نشود . ( 7 ) . آط ، آج ، لب : محكم كار . ( 8 ) . آب ، مش : تنها . ( 9 ) . آب : آيا نمىديدى كه ، مش : آيا نديدى كه . ( 11 - 10 ) . آط ، آج ، لب : در آرد . ( 12 ) . آط ، آج ، لب : مىروند . ( 13 ) . آط : نام زده .