مصلحت . و گفتند : معنى آن است كه اين نصرت در عاقبت كنيم ، چنان كه گفت : [ 217 - پ ] وَالْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ ( 1 ) . و گفتند » : به قيامت باشد . ابو الدّرداء گفت ، از رسول - عليه السّلام - شنيدم ( 3 ) كه او گفت : هيچ مرد نباشد كه از عرض برادر مسلمان ( 4 ) دفعى كند الَّا و بر خداى واجب شود كه آتش دوزخ از او دفع كند روز قيامت . آنگه اين آيت بخواند . كانَ حَقًّا عَلَيْنا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ ( 5 ) * ( اللَّه الَّذِي يُرْسِلُ الرِّياحَ فَتُثِيرُ سَحاباً فَيَبْسُطُه فِي السَّماءِ كَيْفَ يَشاءُ وَيَجْعَلُه كِسَفاً فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلالِه فَإِذا أَصابَ بِه مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِه إِذا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ ‹ 48 › وَإِنْ كانُوا مِنْ قَبْلِ أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ مِنْ قَبْلِه لَمُبْلِسِينَ ‹ 49 › فَانْظُرْ إِلى آثارِ رَحْمَتِ اللَّه كَيْفَ يُحْيِ الأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها إِنَّ ذلِكَ لَمُحْيِ الْمَوْتى وَهُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‹ 50 › وَلَئِنْ أَرْسَلْنا رِيحاً فَرَأَوْه مُصْفَرًّا لَظَلُّوا مِنْ بَعْدِه يَكْفُرُونَ ‹ 51 › فَإِنَّكَ لا تُسْمِعُ الْمَوْتى وَلا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعاءَ إِذا وَلَّوْا مُدْبِرِينَ ‹ 52 › وَ ما أَنْتَ بِهادِ الْعُمْيِ عَنْ ضَلالَتِهِمْ إِنْ تُسْمِعُ إِلَّا مَنْ يُؤْمِنُ بِآياتِنا فَهُمْ مُسْلِمُونَ ‹ 53 › اللَّه الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ ضَعْفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةً ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفاً وَشَيْبَةً يَخْلُقُ ما يَشاءُ وَهُوَ الْعَلِيمُ الْقَدِيرُ ‹ 54 › وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يُقْسِمُ الْمُجْرِمُونَ ما لَبِثُوا غَيْرَ ساعَةٍ كَذلِكَ كانُوا يُؤْفَكُونَ ‹ 55 › وَقالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَالإِيمانَ لَقَدْ لَبِثْتُمْ فِي كِتابِ اللَّه إِلى يَوْمِ الْبَعْثِ فَهذا يَوْمُ الْبَعْثِ وَلكِنَّكُمْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ ‹ 56 › فَيَوْمَئِذٍ لا يَنْفَعُ الَّذِينَ ظَلَمُوا مَعْذِرَتُهُمْ وَلا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ ‹ 57 › وَ لَقَدْ ضَرَبْنا لِلنَّاسِ فِي هذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ وَلَئِنْ جِئْتَهُمْ بِآيَةٍ لَيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا مُبْطِلُونَ ‹ 58 › كَذلِكَ يَطْبَعُ اللَّه عَلى قُلُوبِ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ ‹ 59 › فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّه حَقٌّ وَلا يَسْتَخِفَّنَّكَ الَّذِينَ لا يُوقِنُونَ ‹ 60 › خداى آن است كه بفرستد ( 6 ) بادها را ، پس بر ( 7 ) انگيزد ميغ ( 8 ) را ، پس بگستراند ( 9 ) آن را در آسمان چنان كه خواهد ، و كند آن را پاره‌ها ( 10 ) ، پس تو ( 11 ) بينى باران را ( 12 ) بيرون مىآيد از ميانهاى او ( 13 ) ، پس چون رساند ( 14 ) آن را بدان كه خواهد از بندگان خود همى ( 15 ) ايشان شادمانه شوند . و اگر بودند از پيش آن كه فرو فرستادند ( 16 ) باران بر ايشان از پيش آن نوميدان ( 17 ) . پس بنگر به سوى اثرهاى رحمت خداى چگونه زنده كند ( 18 ) زمين را پس مردن آن ( 19 ) ، بدرستى كه آن زنده كننده است مردگان را ، و او

--> ( 1 ) . سورهء اعراف ( 7 ) آيهء 128 . ( 2 ) . آب ، آز ، كا : گفته‌اند . ( 3 ) . آب ، آز : شنيده‌ام . ( 4 ) . آط ، آب ، آج ، آز ، مش ، كا : مسلمانش . ( 5 ) . آل : ندارد ، ديگر نسخه بدلها قوله تعالى . ( 6 ) . آب ، مش : مىفرستد . ( 11 - 7 ) . آب ، مش مى . ( 8 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش : ابر . ( 9 ) . آب ، مش : پس مىگستراند . ( 10 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش : پاره پاره . ( 12 ) . مش : باران بزرگ قطره كه . ( 13 ) . آط ، آب ، آج ، لب : ميان او . ( 14 ) . آب ، مش : رسيد . ( 15 ) . آب ، مش : ناگاه . ( 16 ) . آب ، مش : فرو فرستاده شود ، آج ، لب : فرستاده شد . ( 17 ) . آب ، مش : از پيش او نا اميد باشند . ( 18 ) . آب ، مش : مىكند . ( 19 ) . آط ، آج ، لب : مرگ آن ، آب ، مش : پس از مردنش .