الشيخ أبو الفتوح الرازي

215

روض الجنان وروح الجنان في تفسير القرآن ( فارسي )

بل او نشانه‌هايى است هويدا در سينه‌ها و دلها آنان كه دادندشان دانش و نكند انكار آيات ما را مگر ستمكاران . ( 1 ) و گفتند : چرا فرو نفرستادند بر او نشانى ( 2 ) از خداوند او ، بگو بدرستى كه نشانه‌ها نزديك خداى است و بدرستى كه من بيم كننده‌ام هويدا . اى نبود بسنده ايشان را كه ما فرو فرستاديم بر تو كتاب قرآن ، مىخوانند ( 3 ) بر ايشان ؟ بدرستى كه در آن رحمت است و پندى گروهى را كه بگروند و ايمان آرند . بگو يا محمّد بسنده است ( 4 ) خداى - عزّ و علا - ميان من و ميان شما گواه ، مىداند آنچه در آسمانها و زمين است و آن كسانى كه ايمان آوردند به باطل و كافر شدند به خداى ايشانند زيانكاران . و شتاب مىكنند تو را به عذاب و اگر نه اجلى بودى نام برده آمدى بديشان عذاب و هر آينه بديشان آيد ناگاه و ايشان ندانند ( 5 ) . شتاب مىكنند تو را به عذاب و بدرستى كه دوزخ گرد در آمده است به كافران . روز قيامت كه بپوشد ايشان را عذاب از زور ( 6 ) ايشان و از زير پايهاى ( 7 ) ايشان ، و گوييم ما بچشيد ( 8 ) آنچه بوديد شما مىكرديد ( 9 ) .

--> ( 1 ) . اساس ، آط ، آب : آية ، با توجّه به ضبط قرآن مجيد تصحيح شد . ( 2 ) . كذا در اساس ، آط ، آب كه با قراءت « آية » بيشتر مطابقت دارد . ( 3 ) . آب ، آج ، لب ، مش : خوانده مىشود . ( 4 ) . آط : بس باد . ( 5 ) . آط : ايشان ندانستندى . ( 6 ) . آط : زبر ، آب ، آج ، لب ، مش : بالاى . ( 7 ) . آط : پاى . ( 8 ) . آط : بچشى / بچشيد . ( 9 ) . آط : آنچه كردى .