جز خداى تعالى هيچ دوست و نه يارى دهنده . و آنان كه كافر شدند به نشانه‌هاى خدا و ديدار او و فرا رسيدن با پيش او ( 1 ) ، ايشانند كه نوميد شدند از رحمت من ، و ايشانند كه ايشان راست عذابى دردناك . نبود ( 2 ) جواب قوم او مگر آن كه گفتند بكشيد ( 3 ) يا بسوزيد ( 4 ) او را ، پس برهانيد او را خداى از آتش ، بدرستى كه در آن نشانه‌هاست گروهى را كه ايمان آورند . گفت ابراهيم بدرستى كه فرا گرفتيد شما از فرود خداى - عزّ و جلّ - بتانى را تا دوستى باشد ميان شما اندر زندگانى دنيا ، پس روز قيامت كافر مىشود ( 5 ) برخى ( 6 ) از شما به برخى ( 7 ) ، و نفرين مىكند برخى ( 8 ) از شما برخى ( 9 ) را ، و جايگاه شما آتش دوزخ بود ، و نباشد شما را از يارى كنندگان . پس ايمان آورد به ابراهيم ، لوط - عليه السّلام - و گفت كه : من هجرت كننده‌ام ( 10 ) سوى خداوند من ، بدرستى كه او بى همتا و با حكمت است . و بخشيديم ( 11 ) او را ، يعنى ابراهيم را ، اسحاق و يعقوب ، و كرديم اندر فرزندان او پيغامبرى و كتاب ، و بداديم او را مزد او در دنيا ، و بدرستى كه او در آن جهان از نيكان است .

--> ( 1 ) . آط ، آج ، لب : جزاى او ، آب ، مش : لقاى او . ( 2 ) . آب ، مش : پس نبود . ( 3 ) . آط : بكشى / بكشيد . ( 4 ) . آط : بسوزى / بسوزيد . ( 5 ) . آب ، مش : كافر شوند . ( 9 - 8 - 7 - 6 ) . آط ، آج ، لب : بهرى ، آب ، مش : بعضى . ( 10 ) . آط ، آج ، لب : من مىروم . ( 11 ) . آط ، آج ، لب : و بداديم .