الشيخ أبو الفتوح الرازي
128
روض الجنان وروح الجنان في تفسير القرآن ( فارسي )
و گفت فرعون اى گروه نمىدانم ( 1 ) من شما را از معبود و خداى جز من ، بيفروز ( 2 ) براى من اى هامان بر گل ، پس كن مرا كوشكى تا مگر من ديدور گردم ( 3 ) بر خداى موسى ، و بدرستى كه من گمان مىبرم او را از دروغزنان . و گردن كشى و تكبّر ( 4 ) كردند او و لشكرهاى او اندر زمين بناحق ، و گمان بردند كه ايشان را سوى ما باز نگردانند ( 5 ) . پس فرا گرفتيم او را و لشكر او را ، و در انداختيمشان در دريا ، پس بنگر كه چگونه بود سر انجام ستمكاران . و كرديم ايشان را پيشوايانى كه مىخوانند ( 6 ) سوى آتش ، و روز قيامت يارى نكنندشان . و لازم كرديم ( 7 ) ايشان را اندر اين جهان لعنت و نفرين ، و روز رستخيز ايشان سياه رويان ( 8 ) باشند . و بدرستى كه بداديم ما موسى را - عليه السّلام - كتاب توريت از پس آن كه هلاك كرديم ما گروهان ( 9 ) پيشين را از توريت حجّتها بود ( 10 ) مردمان را و راهى راست و بخشايشى تا مگر ايشان پند پذيرند .
--> ( 1 ) . آط ، آج ، لب ، آل : ندانستم ، مش : ندانم . ( 2 ) . آب ، مش : آتش كن . ( 3 ) . آب ، مش : مطَّلع گردم . ( 4 ) . آط ، آج ، لب ، آل : و بزرگوارى . ( 5 ) . اساس : نه گردانند ، آب ، آج ، لب ، آل : باز نخواهند گشت . ( 6 ) . آج ، لب ، آل به . ( 7 ) . آط : از پى ببرديم ، آب ، آج ، لب : از پى در آورديم . ( 8 ) . آط ، آج ، لب ، آل : ايشان از ملعونان ، آب ، مش : از زشتان . ( 9 ) . آب ، مش : قرنهاى . ( 10 ) . آب ، مش : بصيرتها براى .