الشيخ أبو الفتوح الرازي

236

روض الجنان وروح الجنان في تفسير القرآن ( فارسي )

[ 36 - ر ] و داود و سليمان چون حكم كردند در كشت ، چون در او شد ( 1 ) به شب گوسفند قوم ( 2 ) و بوديم ما به حكم ايشان گواه . معلوم كرديم آن سليمان را و همه را بداديم حكمت و علم و مسخّر بكرديم با داود كوهها را ( 3 ) تسبيح ( 4 ) كردند و مرغان را و ما كرديم . و بياموختيم او را صنعت زره براى شما تا بپايد ( 5 ) شما را از كار زارتان ، يعنى ( 6 ) شما شكر كننده‌اى ( 7 ) ؟ و سليمان را باد سخت مىرفت به فرمان او به آن زمين كه بركت كرديم ما در او ، و بوديم ما به هر چيزى دانا . و از ديوان كسانى كه به دريا فرو شوند ( 8 ) براى او و مىكردند ( 9 ) كارى جز آن ، و بوديم ما ايشان را نگاهدار ( 10 ) [ 36 - پ ] . قوله تعالى : * ( وَلَقَدْ آتَيْنا إِبْراهِيمَ رُشْدَه مِنْ قَبْلُ ) * - الاية ، حق تعالى چون بگفت كه ما موسى و هارون را كتاب داديم و احكام ( 11 ) حلال و حرام ، و محمّد را كتابى مبارك داديم و آن قرآن است ، گفت : ابراهيم را - عليه السّلام - پيش از آن آيات و بيّنات داديم كه صلاح و رشاد او در آن بود و آن امّت او ، و مراد به « رشد » آن است كه او را به رشد رسانيد از ادلَّه و بيّنات . و « رشد » و « رشد » ، لغت است ، كالبخل

--> ( 1 ) . آط ، آب : شود . ( 2 ) . آج ، لب : چون چرا كرد در او گوسفندان قوم . ( 3 ) . آب ، مش كه . ( 4 ) . همهء نسخه بدلها مى . ( 5 ) . آط ، آب : بيامد ، آج ، لب : نگاه داريم ، مش : نگاه دارد . ( 6 ) . آج ، لب : هيچ هستيد . ( 7 ) . همهء نسخه بدلها : شكر كننده . ( 8 ) . همهء نسخه بدلها : فرو شدندى . ( 9 ) . آب ، مش : مىكردندى . ( 10 ) . آب ، آج ، لب ، مش : نگاهدارنده . ( 11 ) . آب و .