الشيخ أبو الفتوح الرازي

217

روض الجنان وروح الجنان في تفسير القرآن ( فارسي )

ايشان راه برند . و كرديم آسمان را سقفى ( 1 ) نگاه داشته ، و ايشان از دلايل آن برگرديده‌اند ( 2 ) . و او آن است كه بيافريد شب و روز و آفتاب و ماه همه در فلك شنا و مىبرند ( 3 ) . و نكرديم ما هيچ آدمى را از پيش تو هميشه ( 4 ) اگر بميرى تو ايشان هميشه خواهند ماندن ( 5 ) ؟ هر تنى چشندهء مرگ است و بيازماييم [ شما را ] ( 6 ) به بد و نيك و با ما آرند شما را . و چون بينند ( 7 ) آنان كه كافراند نگيرند تو را الَّا فسوس ( 8 ) ، اين است آن كه دشنام مىدهد خدايان شما را و ايشان به ذكر خداى كافراند . بيافريدند آدمى را از شتاب ، باز نمايم شما را آيات من ، با من تعجيل مكنى . [ 30 - ر ] مىگويند كى باشد اين وعده اگر شما راستيگرى . اگر بدانندى آنان كه كافراند آنگه كه باز ندارند از رويهاشان آتش و نه از پشتهاى ايشان ، و نه ايشان را يارى دهند . بل آيد به ايشان

--> ( 1 ) . آج ، لب : مسقف . ( 2 ) . آب ، آج ، لب : برگردنده‌اند . ( 3 ) . آب : شنا و مىكنند ، آج ، لب : سير مىكنند . ( 4 ) . آج ، لب : جاودانى . ( 5 ) . آج ، لب : جاودانه‌اند . ( 6 ) . آط تو را . ( 7 ) . اساس : ندارد ، از آط ، افزوده شد . ( 8 ) . آب : مگر به فسوس .