چنان كه مى دانيم تاريخ تأليف تفسير روض الجنان بدرستى دانسته نيست ، ومحققان بيشتر آن را اثرى متعلق به نيمهء قرن ششم هجرى معرفى كرده اند . تاريخ 533 چه پايان استنساخ مجلد حاضر بر دست كاتب اولى و چه تاريخ ختم اين بخش از تفسير به خامهء شيخ ابو الفتوح خزاعى بوده باشد ، در هر صورت اين نكته را مسلم مى دارد كه دست كم تأليف نيمهء اول اين تفسير وشايد هم تأليف تممى آن در سال مذكور پايان رسيده وبنابراين شروع به تفسير بايستى سالها پيش از آن آغاز شده باشد . در اين صورد به احتمال قريب به يقين نسخهء حاضر از روى نسخه اى به خط مؤلف با نسخه اى مربوط به زمان مؤلف كه شايد به رؤيت و تأييد او نيز رسيده ، استنساخ گرديده است ، و اگر اين احتمال مقرون به صحت باشد از اعتبار و اهميت خاصى نيز برخودار خواهد بود . اين نسخهء گرانقدر كه از سهو وخطاها وندانم كاريهاى بسيارى از نسخه ها تقريبا عارى است و به ما اطمينان مىدهد كه تا حد زيادى به ضبطهاى آن اعتماد داشته باشيم ، در كتابخانهء شخصى استاد مرحوم مير جلال الدين محدث ارموى نگه دار مىشود وفاقد هر نوع شمارهء ومشخصه كتاب شناسى است . نظر به اين كه ما اين نسخهء عزيز را مطابق رسم الخط وشيوهء نگارشى مختار اين استنساخ وچاپ كرده ايم حيف است كه پاره اى ويژگيهاى نگارشى و امتيازات زبانى آن را خوانندگان علاقه مند دريغ داريم ، اينك اشارتى به آن ويژگيها : حروف مخصوص پارسى ( پ ، چ ، ژ ) عموما با يك نقطه و در مواردى بيشتر از حد معمول ، با سه نقطه ضبط شده است . مانند كلمه هاى : پاره ى ( پاره اى ) ] 25 - ر و 47 - ر و 122 - پ [ ، پرستار ] 45 - پ [ ، مى پرد ] 147 - ر [ ، پستانها ] 22 - ر [ پرده ] 47 - ر [ ، بازپايد ] 100 - ر [ ، كژى ] 58 - پ و 59 - پ [ ، كژ ] 84 - پ و 86 - پ [ ، كژدمان ] 100 - پ و 101 - ر [ ، كژدم ] 116 - پ [ ، نژاد ] 29 - پ [ ، خبر پژوهشى ] 30 - ر [ ، هژده ] 37 - پ [ ، چايند ] 162 - پ [ . گاف پارسى تقريبا در سرتاسر نسخه با يك سركش و در ظاهر با كاف تازى همسان ضبط شده و معمولا از قاعدهء گذاشتن يك يا دو يا سه نقطه بالاى سركش گاف چنان كه در برخى نسخه ها معمول بوده ( به صورت : ك ، ك و ك ) تبعيت نكرده است . دو كلمه در اين نسخه به نطر رسيد كه امروز با كاف تازى ضبط و نوشته مىشود ، اما در اين نسخه زير گاف سه نقطه گذاشته شده ، به