را شسته يافتند ، رسول را بگفتند ، گفت : من ديدم فريشتگان را كه از غسل او پرداخته بودند با ابريق زرّين با آسمان مىشدند ، و اين ابو عامر ترسا بود و راهب بود در جاهليّت ، چون رسول - عليه السلام - بيامد و به پيغامبرى ( 1 ) ، بنزديك رسول آمد و او را گفت : اين دين چيست كه آوردى ؟ رسول - عليه السلام - گفت : دين حنيفى است ، دين ابراهيم ، گفت : من بر آن دينم . رسول او را گفت : تو بر آن دين نه‌اى . او گفت : اين دين ابراهيم است و لكن تو چيزى در آورده‌اى ( 2 ) كه از آن نيست . رسول - عليه السلام - گفت : نه چنين است كه تو گفتى ، و لكن جئت بها بيضاء نقية ، و لكن دينى است پاكيزه روشن كه آورده‌ام . ابو عامر گفت : امات الله الكاذب منا ( 3 ) طريدا وحيدا غريبا ، آن را كه از ما دروغ مىگويد ، خداى او را بميراناد غريب ، تنها ، رانده . پيغامبر - عليه السلام - گفت : آمين ! و او را ابو عامر الفاسق خواندى ( 4 ) . چون اين برفت ، گفت : هيچ قوم را نيابم كه با تو كارزار كنند و الا ( 5 ) با ايشان باشم بر تو ، در احد ، و چند غزات ( 6 ) در ميان كافران با رسول و لشكر رسول كارزار كردى تا روز حنين . چون روز حنين بود و هوازن بگريختند ، او نيز بگريخت و به شام شد و كس فرستاد به منافقان كه : چندانى كه توانى ساز و سلاح به دست بنهى و براى من مسجدى بنا كنى كه من بنزديك قيصر روم مىشوم ( 7 ) تا از او لشكرى بستانم و بيايم با محمد كارزار كنم و ايشان را از مدينه بيرون كنم . اين جماعت بيامدند - و دوازده مرد بودند : ثعلبة بن خاطب بود و معتب بن قشير ، و ابو حبيبة بن الازعر ، و عباد بن حنيف برادر سهل بن حنيف ، و حارثة بن عامر ( 8 ) و پسرانش مجمع ، و زيد ، و نبتل بن الحارث ( 9 ) ، و بجاد بن عثمان ، و بخدج ، و وديعة بن ثابت ، و مسجدى بنا كردند در پهلوى مسجد قبا . و مجمع بن حارثه امام مسجد بود ، چون فارغ شدند بيامدند و رسول

--> ( 1 ) . مل : بيامد به پيغمبرى ، ديگر نسخه بدلها : بيامد پيغامبرى . ( 2 ) . مج : در او آورده‌اى . ( 3 ) . آو ، آج ، بم ، لب : عنا . ( 4 ) . همه نسخه بدلها : خواندندى . ( 5 ) . آو ، آج ، بم ، لب : الَّا و من . ( 6 ) . مل : كرّات . ( 7 ) . آو ، آج ، بم ، مل : مىروم . ( 8 ) . آو ، آج ، بم ، مل : حارث بن عامر ، چاپ مرحوم شعرانى : جارية بن عامر . ( 9 ) . اساس : نفيل بن الحارث ، به قياس با نسخهء مج ، تصحيح شد .