خداى ( 1 ) تو هلاك نكند شهرها را به بيداد و اهل آن شهرها نيك باشند . و اگر خواستى خداى تو كردى مردمان را يك گروه ، پيوسته خلاف مىكنند . [ 196 - ر ] الَّا آن كه ببخشايد خداى تو ، و براى آن آفريد ايشان را ، و تمام شد سخن خداى تو كه پر باز ( 2 ) كنم دوزخ از جنّيان ( 3 ) و مردمان جمله . و همه را قصّه مىكنيم بر تو از خبرهاى پيغامبران آنچه بر جاى بداريم به آن دلت ، و آمد به تو در اين درستى و پندى و ياد كردى ( 4 ) براى مؤمنان . و بگو آنان ( 5 ) كه ايمان نيارند ، بكنى بر توانايى خود كه من كننده‌ام ( 6 ) . و گوش دارى كه ما گوش مىداريم ( 7 ) . و خداى راست نهانى آسمانها و زمين ، و با او شود ( 8 ) كار همه ، بپرست او را و توكّل كن بر او ، نيست خداى تو بى خبر از آنچه ايشان مىكنند ( 9 ) [ 196 - پ ] . قوله تعالى : * ( وَلَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا ) * ، حق تعالى در اين آيت بيان كرد كه : ما موسى را بفرستاديم به آيات و حجج و دلايل ما . و « با » به معنى « مع » باشد ، و

--> ( 1 ) . آو ، آج ، بم ، لب : و خداى ، و مج : و نبود خداى . ( 2 ) . آج ، بم ، مج ، لب : پر بار . ( 3 ) . آو ، آج ، بم ، لب : پرى . ( 4 ) . آو ، آج ، بم ، لب : ياد كردنى . ( 5 ) . آو ، مج را . ( 6 ) . آو ، آج ، بم : ما كننده‌ايم . ( 7 ) . آج ، بم ، لب : گوش دارنده‌ايم . ( 8 ) . آج ، بم ، لب : با اوست باز گشت . ( 9 ) . آج ، بم ، لب : شما مىكنيد .