( 1 ) و اى قوم ( 2 ) ! اين شتر خداى است ، شما را معجزى ، رها كنيد او را تا مىخورد ( 3 ) در زمين خداى ، و مرسانيد او را به بدى كه بگيرد شما را عذابى نزديك . پى بكردند او را گفت : برخوردارى گيريد ( 4 ) در سرايهاتان سه روز كه آن وعده‌اى است نه دروغ . چون آمد فرمان ما ، برهانيديم صالح را و آنان را كه ايمان آوردند با او به بخشايشى از ما و از هلاك آن روز كه خداى تو اوست ، توانا و عزيز است . [ 182 - پ ] و بگرفت آنان را كه ستم كردند بانگ ، در روز آمدند در سرايهاشان ايستاده . پندارى ( 5 ) كه نبودند در آن جا ، بدرستى كه ثمود كافر شدند در خدايشان ، هلاك باد ثمود را . قوله : [ تعالى ] ( 6 ) * ( وَإِلى عادٍ ) * ، تقدير آن است كه : و كذلك ارسلنا الى عاد ، عطفا على قوله : أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى . . . ( 7 ) ، قوله : « الى » ، تعلَّق دارد بدين فعل محذوف ، و * ( هُوداً ) * هم بدين ( 8 ) فعل منصوب ( 9 ) است ، و قوله : * ( أَخاهُمْ ) * ، يعنى اخوّت نسب نه اخوّت دين ، براى آن كه از يك قبيله بودند و خويشان بودند ، چنان كه رسول - عليه السّلام - از قريش ( 10 ) بود و او را بديشان فرستادند . او چون بديشان آمد گفت : يا قوم ! خداى را

--> ( 1 ) . آج ، لب : تاكل . ( 2 ) . مج : گروه من . ( 3 ) . آج ، لب : تا بخورد . ( 4 ) . آو ، آج ، بم ، لب : برخوردار باشى . ( 5 ) . آو : نپندارى . ( 6 ) . اساس : ندارد ، به قياس با نسخهء آو ، افزوده شد . ( 7 ) . سورهء هود ( 11 ) آيهء 25 . ( 8 ) . آج ، آز : و هود اسم به اين . ( 9 ) . همهء نسخه بدلها ، بجز مل و مج : محذوف . ( 10 ) . همهء نسخه بدلها ، بجز مل و مج : قومش .