ملك زمين او را باشد به ( 1 ) فديهء خود كند . در اين آيت باز نمود كه : او را خود چيزى نباشد ( 2 ) تا فديه كند براى آن كه ملك آسمان و زمين خداى را باشد . و سماوات ، جمع سماء باشد ، و اصل او از سموّ بود ، و آن رفعت است . آنگه گفت : * ( أَلا إِنَّ وَعْدَ اللَّه حَقٌّ ) * ، و وعدهء خداى حق و صدق باشد هر چه گويد . و اين جا مراد به وعده ، عذاب ( 3 ) است كافران را ، و لكن بيشتر كافران ندانند از آن جا كه ايشان خداى را ندانند ، و ندانند كه بر خداى چه روا باشد و چه روا نباشد . آنگه گفت : * ( هُوَ يُحيِي وَيُمِيتُ ) * ، او آن خداى است كه زنده كند آن مرده را كه در او حيات نباشد به خلق حيات در او ، و مرده كند زنده را به نفى حيات از او ، و بدان كه ( 4 ) به نيت حيات از او ويران ( 5 ) كند و از آن ببرد كه حيات در او تواند بودن ، پس حيات منتفى شود بعدم ( 6 ) ما يحتاج اليه . * ( وَإِلَيْه تُرْجَعُونَ ) * ، و شما را به عاقبت باز او ( 7 ) برند ، يعنى با جايى كه كس را در او حكم ( 8 ) نباشد مگر او را . [ قوله تعالى ] يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَشِفاءٌ لِما فِي الصُّدُورِ وَهُدىً وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ ‹ 57 › قُلْ بِفَضْلِ اللَّه وَبِرَحْمَتِه فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ ‹ 58 › قُلْ أَ رَأَيْتُمْ ما أَنْزَلَ اللَّه لَكُمْ مِنْ رِزْقٍ فَجَعَلْتُمْ مِنْه حَراماً وَحَلالًا قُلْ آللَّه أَذِنَ لَكُمْ أَمْ عَلَى اللَّه تَفْتَرُونَ ‹ 59 › وَما ظَنُّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّه الْكَذِبَ يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّ اللَّه لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَشْكُرُونَ ‹ 60 › وَما تَكُونُ فِي شَأْنٍ وَما تَتْلُوا مِنْه مِنْ قُرْآنٍ وَلا تَعْمَلُونَ مِنْ عَمَلٍ إِلَّا كُنَّا عَلَيْكُمْ شُهُوداً إِذْ تُفِيضُونَ فِيه وَما يَعْزُبُ عَنْ رَبِّكَ مِنْ مِثْقالِ ذَرَّةٍ فِي الأَرْضِ وَلا فِي السَّماءِ وَلا أَصْغَرَ مِنْ ذلِكَ وَلا أَكْبَرَ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ ‹ 61 › أَلا إِنَّ أَوْلِياءَ اللَّه لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ ‹ 62 › الَّذِينَ آمَنُوا وَكانُوا يَتَّقُونَ ‹ 63 › لَهُمُ الْبُشْرى فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَفِي الآخِرَةِ لا تَبْدِيلَ لِكَلِماتِ اللَّه ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ‹ 64 › وَلا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ إِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّه جَمِيعاً هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ‹ 65 › أَلا إِنَّ لِلَّه مَنْ فِي السَّماواتِ وَمَنْ فِي الأَرْضِ وَما يَتَّبِعُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّه شُرَكاءَ إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَإِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ ‹ 66 › هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِتَسْكُنُوا فِيه وَالنَّهارَ مُبْصِراً إِنَّ فِي ذلِكَ لآياتٍ لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ ‹ 67 › قالُوا اتَّخَذَ اللَّه وَلَداً سُبْحانَه هُوَ الْغَنِيُّ لَه ما فِي السَّماواتِ وَما فِي الأَرْضِ إِنْ عِنْدَكُمْ مِنْ سُلْطانٍ بِهذا أَ تَقُولُونَ عَلَى اللَّه ما لا تَعْلَمُونَ ‹ 68 › قُلْ إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّه الْكَذِبَ لا يُفْلِحُونَ ‹ 69 › مَتاعٌ فِي الدُّنْيا ثُمَّ إِلَيْنا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ نُذِيقُهُمُ الْعَذابَ الشَّدِيدَ بِما كانُوا يَكْفُرُونَ ‹ 70 › ( 9 ) اى مردمان ! آمد به شما پندى از خدايتان و شفاى آن را كه در دلهاست و بيانى و رحمتى براى مؤمنان . بگو به فضل خداى و به بخشايش او بدان تا خرّم شوند ، اوست بهتر از آنچه گرد مىكنيد . ( 10 ) بگو : ديديد ( 11 ) آنچه فرو فرستاد خداى براى شما از روزى ؟ كرديد از او حرام و حال ، بگو : خداى دستورى داد شما را ، يا بر خداى

--> ( 1 ) . لب : و . ( 2 ) . اساس : نه باشد / نباشد . ( 3 ) . همهء نسخه بدلها ، بجز مل و مج : خدا . ( 4 ) . همهء نسخه بدلها : به آن كه . ( 5 ) . همهء نسخه بدلها ، بجز بم : بيران ، بم : بيرون . ( 6 ) . همهء نسخه بدلها : لعدم . ( 7 ) . همهء نسخه بدلها : با او . ( 8 ) . همهء نسخه بدلها : در آن جا حكم . ( 9 ) . اساس : ندارد ، به قياس با نسخهء آو ، افزوده شد . ( 10 ) . مج : اللَّه . ( 11 ) . آو ، آج ، بم ، لب : ببينى / ببينيد .