تا ميل كنند زن او دلهاى آنان كه نگرويدند بدان جهان ( 1 ) و تا پسندند و تا بكنند آنچه خواهند كردن ( 2 ) . جز خداى بجويم حكم كننده ( 3 ) و اوست آن كه بفرستاد زى شما كتاب پيدا كرده ( 4 ) و آنان كه بداديم ايشان را كتاب ، مىدانند بدرستى كه ( 5 ) فرستاده است از پروردگار براستى ( 6 ) ، پس مباش از گمان مندان ( 7 ) . و تمام شد سخن پروردگار براستى و درستى ( 8 ) ، نيست گرداننده مر سخنان او را و او شنوا و داناست . و اگر فرمان برى بيشتر ( 9 ) آن كه در زميناند گمراه كنند از راه خداى ، پس روى نمىكنند مگر گمان را . [ و نيستند ] ( 10 ) ايشان مگر كه دروغ مىگويند . كه پروردگار تو اوست داناتر بدان كه گمراه شدند ( 11 ) از راه او و او داناست ( 12 ) به راه يابندگان ( 13 ) . * ( وَلَوْ أَنَّنا نَزَّلْنا ) * ، عبد اللَّه بن عبّاس گفت : آيت در شأن آن جماعت كفّار

--> ( 1 ) . مج ، وز ، لت : به سراى باز پسين . ( 2 ) . عبارت اخير در اساس مغشوش بود ، از مج آورده شد . ( 3 ) . مج ، وز ، لت : حاكمى . ( 4 ) . مج ، وز ، لت ، آج ، لب : قرآن را جدا كرده . ( 5 ) . مج ، وز ، لت آن . ( 6 ) . وز ، لت : بدرستى . ( 7 ) . مج ، وز ، لت : از جملهء شك كنندگان . ( 8 ) . مج ، وز ، لت : و انصاف . ( 9 ) . مج ، لت : بيشترينه . ( 10 ) . اساس : ندارد ، از مج افزوده شد . ( 11 ) . مج ، وز : گمره شود . ( 12 ) . مج ، وز ، آج ، لب ، لت : داناتر است . ( 13 ) . مج ، وز ، لت : به راه يافتگان ، به راه راست يافتگان .