عبد اللَّه عباس گفت : چون على انگشترى به سائل داد [ 6 - پ ] و اين آيت آمد ، و رسول - عليه السّلام - آيت بخواند - سائل بخواند سائل را پرسيد كه : تو را كه چيزى داد ؟ گفت : آن جوان كه در نماز است . گفت : در چه حال بود از نماز ، گفت : در ركوع ، رسول - عليه السّلام - شادمانه شد و دانست كه [ آيت ] ( 1 ) در على آمد . حسّان بن ثابت حاضر بود ، چون شادى رسول ديد خواست تا تقرّبى كند اين بيتها انشاد كرد : ابا حسن ( 2 ) افديك ( 3 ) نفسى و مهجتي ( 4 ) و كلّ بطيى ( 5 ) فى الهدى و مسارع ( 6 ) ايذهب مدحي ذا المحبّر ( 7 ) ضايعا و ما المدح في حبّ ( 8 ) الاله بضايع و انت الَّذي اعطيت اذ كنت راكعا اقول فدتك ( 9 ) النّفس يا خير راكع فانزل ( 10 ) فيه اللَّه ( 11 ) خير ولاية فبيّنها في محكمات الشّرايع و ابو بكر مردويه ( 12 ) الحافظ در كتاب فضائل ( 13 ) بياورد و او از جملهء ائمّهء ( 14 ) اصحاب حديث است اين حديث به چند طريق مختلف از جماعت بسيار از صحابه و اين بيتها بياورد آن جا : ( 15 ) اوفى الزّكوة مع الصّلوة اقامها و اللَّه يرحم عبده الصّابرا ( 16 ) من ذا بخاتمه تصدّق راكعا و أسرّه في نفسه اسرارا من كان بات على فراش محمّد و محمّد يسري و ينحو الغارا ( 17 ) من كان جبريل يقوم يمينه فيها و ميكال يقوم يسارا من كان فى القرآن سمّى مؤمنا في تسع آيات جعلن كبارا و صاحب ( 18 ) دو بيت گويد :

--> ( 1 ) . اساس : ندارد ، با توجه به مج افزوده شد . ( 2 ) . مر : حسنى . ( 3 ) . مج ، مت ، وز : تفديك ، مر : نفدك . ( 4 ) . آن : بهجى . ( 5 ) . لت ، مر : مطَّى . ( 6 ) . وز : مشارع ، آج ، لب ، آف ، آن مشارعى . ( 7 ) . مج ، مت ، لت : المخبّر . ( 8 ) . مج ، مت ، وز ، لت ، مر : جنب . ( 9 ) . مت ، وز ، آج : فديك ، لت ، بم : فدتيك . ( 10 ) . وز : لا نزال . ( 11 ) . مت ، مر : اللَّه فيه ، آج : فيك الله . ( 12 ) . مر : مردود . ( 13 ) . لت : در حاشيه آورده الفضائل . ( 14 ) . مت ، آج ، لب ، آن : ايمه ( 15 ) . مت ، اين جا ، مج ، مت ، مر شعر . ( 16 ) . مج ، مت : الصارا ، وز ، آج ، لت ، مر : الصبارا . ( 17 ) . اساس : بيت . ( 18 ) . وز : در حاشيه بن عبّاد .