تقدير اين محذوف و لبس زايل بود و معنى مستقيم نشود بىتقدير اين [ 371 - ر ] محذوف براى آن كه معلوم است بضرورت از كلام ايشان كه تعليف ( 1 ) در آب استعمال نكنند و تقليد در رمح پس لا محال بضرورت تقدير محذوفى بايست ( 2 ) كردن و نه چنين است آيت براى آن كه ارجل چنان كه [ غسل ] ( 3 ) محتمل مسح است و امر در ظاهر متعلق است به مسح براى كدام ضرورت عدول بايد كردن از ظاهر مسح به تعسّف ( 4 ) غسل و لا ضرورة ههنا و لا دليل ، اگر گويند چون اين وجوه باطل كردى نصب ارجلكم بر چه باشد ؟ بر قراءت آن كس كه به نصب خواند گوييم عطف بود على محلّ الرؤس ( 5 ) براى آن كه جار و مجرور اين جا در محل نصب است لوقوعه موقع المفعول ( 6 ) به . نبينى كه اگر « با » نبودى رؤوس منصوب بودى و مثال او در عربيّت قولهم : ليس زيد بقائم و لا قاعدا . قال الشّاعر ( 7 ) : معاوى انّنا بشر فاسجح فلسنا بالجبال و لا الحديدا عطف كرد حديد را بر موضع جبال . و قال آخر ( 8 ) . هل انت باعث دينار لجاجتنا او عبد ربّ أخا عون بن مخراق و التقدير هل انت باعث دينارا او عبد ربّ ( 9 ) و قال آخر : جئني به مثل بني بدر لقومهم او مثل اخوة منظور بن سيّار اين حمل بر معنى باشد براى آن كه معنى جئني ايت و احضر باشد مثل را به نصب بر او عطف كرد . و همچنين قول شاعر كه گفت ( 10 ) : اقول للبعل لمّا كاد يصرعني لا بارك اللَّه فى معن و ما وهبا اعطانى الحتف لمّا جئت زائره و ضرّا ( 11 ) بالفضّة البيضاء و الذّهبا اراد ضرّ ( 12 ) بالفضّة البيضاء و منع الذّهب لأنّ معناهما واحد و استقصاء كلام در

--> ( 1 ) . وز : تعليق . ( 2 ) . اساس : بائست / بايست . ( 3 ) . اساس : ندارد ، با توجه به وز و ديگر نسخه بدلها افزوده شد . ( 4 ) . آج ، لت : تعنيف . ( 5 ) . تب : الرأس . ( 6 ) . آج ، لب ، مر : الفعل المفعول . ( 10 - 9 - 8 - 7 ) . تب شعر . ( 11 ) . وز ، تب ، آج ، لب ، لت : ضنّ . ( 12 ) . وز ، تب ، آج ، لب ، لت : ضنّ ، مر : صنف .